Video: Kemahiran Sosial (Pengenalan dan Bahagian 1-6)

Kemahiran sosial merupakan satu kemahiran berinteraksi yang efektif dan memberi impak dalam masyarakat demokratik. Terdapat enam kemahiran sosial yang wajar dipelajari oleh rakyat. Sila tontoni video kami untuk maklumat lanjut.
Ikuti kami di YouTube

KEMAHIRAN SOSIAL (PENGENALAN)
KEMAHIRAN SOSIAL (BAHAGIAN SATU)
KEMAHIRAN SOSIAL (BAHAGIAN DUA)
KEMAHIRAN SOSIAL (BAHAGIAN TIGA)
KEMAHIRAN SOSIAL (BAHAGIAN EMPAT)
KEMAHIRAN SOSIAL (BAHAGIAN LIMA)
KEMAHIRAN SOSIAL (BAHAGIAN ENAM)

Video: Menjadi Seorang Rakyat yang Bertanggungjawab

Ingin menjadi seorang rakyat yang bertanggungjawab tetapi tidak tahu bagaimana nak mula? Sila tonton video kami di bawah untuk maklumat lanjut!
Ikuti kami di YouTube

Want to be a responsible citizen but do not know where to start? Watch these videos to know more and take actions now!
Follow us on YouTube

Menjadi seorang Rakyat yang Bertanggungjawab
Becoming A Responsible Citizen

Video: Cara Mengundi yang Bertanggungjawab

Setiap undi memainkan peranan besar dalam menentukan masa depan negara dan kehidupan seharian kita. Gaji kita, kemudahan awam, kelajuan internet, semuanya boleh diubah jika kita pergi mengundi! Tidak percaya? Sila tonton video kami di bawah untuk maklumat lanjut!
Ikuti kami di YouTube

Every vote plays a big role in shaping the nation’s future and our daily lives. Our salaries, public facilities, internet speed, all can be changed if we go out to vote! You find this unbelievable? Please watch the video below for more info!
Follow us on YouTube

Cara Mengundi yang Bertanggungjawab
How to Vote Responsibly

Kenapa Undi Percaya Penting? (01 September 2021)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (REFSA) dan rakan penyelidik CIVICA Research

“Usul undi percaya ini dapat mengembalikan kepercayaan rakyat …”

Saya membaca ulasan Profesor Datuk Shamrahayu Ab Aziz mengenai “Undi percaya PM bukan untuk beri pengesahan perkenan Agong” di Malaysiakini pada 22 Ogos 2021. Meskipun penerangannya agak jelas, namun saya berpendapat pandangan tersebut perlu diteliti semula dalam spektrum yang lebih luas, khususnya dalam memahami konteks politik pada hari ini.

Apa yang membimbangkan adalah pandangan pakar perlembagaan mempunyai jurang yang begitu besar dengan realiti sebenar, seolah-olah tidak mengambil kira aspirasi rakyat yang mahu pandangan segar untuk mengatasi krisis politik negara secara demokratik.

Beliau menyatakan bahawa parlimen tidak mempunyai peranan dalam mengesahkan pelantikan Perdana Menteri yang telah dilakukan oleh Yang di-Pertuan Agong (YDPA). Shamrahayu turut menekankan bahawa undi percaya tidak terkandung dalam perlembagaan persekutuan dan iai tidak mengikat sehingga ia menjadi undang-undang yang diperakui mahkamah.

Secara umumnya, dakwaan Shamrahayu yang mengatakan parlimen tidak boleh mengesahkan pelantikan Perdana Menteri oleh YDPA tidak timbul. Hakikatnya, semua parti politik di Malaysia telah menerima proses pelantikan Datuk Seri Ismail Sabri Yaakob sebagai Perdana Menteri atas perkenan YDPA.

Untuk mendakwa undi percaya tidak perlu dilakukan kerana tidak termaktub dalam perlembagaan adalah satu hujah yang sangat tempang. Kalau difikirkan secara logik, penggunaan surat akuan bersumpah (SD) dalam memilih Perdana Menteri juga tidak termaktub dalam perlembagaan Persekutuan.

Cuma, krisis politik di Perak pada tahun 2009 telah meletakkan duluan (precedent), membenarkan penggunaan akuan bersumpah (SD) bagi memilih Menteri Besar atau Perdana Menteri sehingga hari ini. Amalan yang dimulakan oleh kerajaan Barisan Nasional (BN) pimpinan Dato’ Sri Najib Razak ketika itu,  telah menimbulkan pelbagai keraguan dalam kalangan rakyat kerana prosesnya didakwa tidak telus, mudah dimanipulasi, dan meminggirkan fungsi parlimen itu sendiri.

Kita harus memahami bahawa Malaysia mengamalkan sistem demokrasi berparlimen ala Westminster. Peranan utama parlimen Westminster adalah sebagai “provider to the government’ atau membentuk kerajaan demokratik. Ahli parlimen yang dipilih menerusi pilihan raya perlu menentukan pihak mana yang mempunyai kepercayaan membentuk kerajaan yang dipimpin oleh Perdana Menteri.  Semangat ini yang menatijahkan Perkara 43(4) Perlembagaan Persekutuan.

Maka, undi percaya adalah amalan biasa berdasarkan konvensyen parlimen bagi memastikan kerajaan mempunyai kepercayaan meneruskan pentadbiran negara.  Di parlimen Malaysia, undi percaya sudah dilakukan sebanyak dua kali, iaitu ketika Tun Hussein Onn dan Tun Abdullah Badawi pada tahun 1976 dan 2003.

Persoalannya, mengapa undi percaya ini begitu penting untuk dibentangkan Dato’ Sri Ismail Sabri di parlimen?

Pertama, untuk memastikan jemaah menteri yang dibentuk Perdana Menteri benar-benar berfungsi. Ahli parlimen perlu menilai sejauh mana kemampuan kabinet dibentuk Ismail Sabri untuk menjalankan tadbir urus negara. Ia penting bagi mengelak kesilapan Tan Sri Muhyiddin Yassin yang membentuk kabinet begitu besar tetapi gagal mentadbir negara.

Sekiranya Ismail Sabri mahu mengekalkan kepercayaan parlimen, maka beliau perlu memikirkan sebuah kabinet yang berfungsi dan berintegriti. Jika tidak, beliau akan mendapat tekanan dalam usul undi percaya yang membolehkan kedudukannya goyah.

Kedua, undi percaya juga penting bagi mewujudkan persepsi orang awam bahawa parlimen dan kerajaan bersedia bekerjasama untuk mengatasi cabaran dihadapi negara. Apabila Perdana Menteri mempunyai kepercayaan parlimen di, maka segala keputusan dibuat kerajaan bertambah kukuh dan memudahkan pelaksanaan dasar kerajaan.

Usul undi percaya ini dapat mengembalikan kepercayaan rakyat terhadap fungsi demokrasi berparlimen yang selama ini dipinggirkan oleh kerajaan Muhyiddin Yassin.

Apa yang penting, usul undi percaya ini telah ditegaskan oleh YDPA dalam kenyataan media pada 18 Ogos 2021. Tuanku menyatakan Perdana Menteri perlu membawa usul undi percaya bagi ‘mengabsahkan beliau (Perdana Menteri) mendapat kepercayaan majoriti ahli Dewan Rakyat’.

Ini membuktikan bahawa YDPA turut mengiktiraf peranan parlimen dalam proses pelantikan Perdana Menteri.  Maka, apakah dakwaan Shamrahayu dan mereka yang menyatakan undi percaya tidak perlu dibawa ke  parlimen adalah untuk menidakkan kebjiksanaan budi bicara YDPA dalam menjalankan tugasnya?

Hakikatnya, parlimen adalah institusi penting dalam menyelesaikan masalah politik negara. Dalam keadaan demokrasi 50-50 di Malaysia, di mana tiada gabungan parti politik mampu membentuk majoriti dua pertiga, parlimen akan menjadi medan kerjasama dwipartisan yang akan menentukan kestabilan politik negara untuk masa akan datang.

Menyedari situasi ini, apakah rakyat Malaysia tidak layak menerima ulasan segar dan inklusif daripada pakar perlembagaan? Ya, tentu sekali mereka layak. Tetapi, sejauh manakah perubahan ini dapat disambut baik oleh pakar perlembagaan dan pengulas politik yang lain?

Suka saya memetik pandangan Steven Levitsky dan Daniel Ziblatt, profesor Sains Politik dan Pentadbiran, Universiti Harvard dalam buku mereka How Democracies Die yang menyebut bahawa usaha pemimpin dan rakyat mempertahankan perlembagaan negara perlu diikuti dengan amalan nilai-nilai demokrasi. Tanpa nilai demokrasi ini, semak dan imbang terhadap perlembagaan sukar dilaksanakan dan pihak berkuasa akan menggunakan institusi rakyat dan undang-undang sebagai senjata politik untuk menumbangkan musuhnya.

Ini masalah yang berlaku dalam melihat kepentingan Undi Percaya. Pandangan pakar perlembagaan didakwa gagal melihat konteks yang lebih luas, seolah-olah meminggirkan nilai-nilai demokrasi, dan membaca perlembagaan secara literal tanpa menerapkan semangat yang terkandung dalam undang-undang tertinggi negara.

Pakar perlembagaan atau pemimpin negara tidak boleh sama sekali mendakwa demokrasi atau satu undang-undang itu sudah sempurna dan baik apabila ia mengikut kehendak mereka dan menafikannya ketika demokrasi tersebut tidak berpihak kepada golongan yang mereka tidak bersetuju.

Sudah tiba masanya analisis politik dan ulasan tentang perlembagaan Persekutuan mengalami perubahan untuk memperkukuhkan fungsi dan peranan demokrasi berparlimen di Malaysia. Perlembagaan Persekutuan harus dibaca dengan mengambil kira konteks dan perubahan-perubahan baharu politik negara yang memerlukan pandangan ke hadapan agar kesilapan lampau tidak berulang.

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di UTUSAN MALAYSIA pada 30 Ogos 2021)

Mampukah Anak Muda Mendominasi Parlimen? (05 JULY 2021)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (REFSA) dan rakan penyelidik Civica Research

“… penglibatan anak muda dalam sukarelawan dan aktivisme ketika pandemik telah membentuk pandangan mereka yang lebih luas dan memahami setiap cabaran dihadapi rakyat di lapangan. “

Pada 30 Jun 2021, Inter Parliamentary Union (IPU) menyambut Hari Parlimen Sedunia ke-132 bertemakan “I Say Yes to Youth in Parliament” (Saya sokong anak muda berada di parlimen). Tema ini agak menarik kerana ia bersifat pandang ke hadapan meskipun IPU mempunyai pelbagai legasi yang boleh diceritakan.

Sejak beberapa tahun yang lalu, perdebatan mengenai penglibatan anak muda di dalam parlimen menjadi wakil rakyat semakin diterima ramai, khususnya selepas Pilihan Raya Umum ke-14 (PRU14) dan pindaan Perlembagaan Persekutuan Perkara 119 bagi  menurunkan had umur mengundi kepada 18 tahun yang akan menjadi pengubah keadaan politik negara.

Situasi politik negara yang masih di takuk lama telah mendorong anak muda menyertai politik supaya masa depan mereka  tidak lagi ditentukan oleh pemimpin politik yang lemah.

Hakikatnya, jumlah ahli parlimen muda di Dewan Rakyat ketika ini masih lagi rendah. Berdasarkan komposisi Dewan Rakyat, hanya 12 peratus daripada 222 ahli parlimen di bawah usia 40 tahun dan hanya dua ahli parlimen yang berusia bawah 30 tahun, iaitu ahli parlimen Muar dan Batu.

Berdasarkan statistik Jabatan Perangkaan Malaysia (DOSM) 2020, umur penengah di Malaysia adalah 29.2 tahun. Ia bermaksud separuh daripada populasi di Malaysia adalah golongan berumur 30 tahun ke bawah, tetapi jumlah wakil rakyat di parlimen tidak menggambarkan demografi sebenar.

Maka, perkara ini perlu ditambahbaik dengan segera. Persoalannya, mampukah anak muda mendominasi parlimen sedangkang krisis politik dan pandemik dilihat telah menjadi punca anak muda menjarakkan diri mereka daripada parlimen dan politik.

Perspektif Politik Baharu

Ada segelintir anak muda berhadapan dengan defisit kepercayaan terhadap institusi parlimen dan politik negara, lebih-lebih lagi ketika pandemik. Pertama mereka kecewa dengan institusi parlimen yang dilihat hanya tempat perebutan kuasa. Kedua, mereka muak dengan ahli politik  yang merendahkan dan sukar menerima pandangan anak muda secara terbuka.

Tetapi, pandemik juga telah membina perspektif baharu anak muda dalam menilai baik buruk situasi politik negara dengan lebih menyeluruh. Pertama, anak muda amat mementingkan politik berasaskan fakta dan sains berbanding seni politik kosong yang tidak berdasarkan fakta dan bersifat populis.

Kedua, pandemik telah membentuk kumpulan anak muda cenderung membincangkan isu-isu dasar seperti kelestarian alam sekitar, pendidikan, ekonomi, dan kesihatan yang memberi manfaat kepada semua pihak berbanding politik sentimen dan identiti.

Ketiga, penglibatan anak muda dalam sukarelawan dan aktivisme ketika pandemik telah membentuk pandangan mereka yang lebih luas dan memahami setiap cabaran dihadapi rakyat di lapangan.

Meskipun ada anak muda lebih selesa membuat kerja lapangan dan kebajikan sebagai platform terbaik untuk membantu rakyat, bukankah ia lebih baik sekiranya anak muda menggunakan semangat aktivisme yang ada dengan menjadi ahli parlimen bagi merangka dasar negara yang boleh membantu berjuta rakyat Malaysia?

Perubahan-perubahan ini adalah satu perkembangan yang baik dan dakwaan bahawa anak muda ‘kurang makan garam’ sudah tidak relevan.  Anak muda juga seharusnya berjiwa besar dan melihat diri mereka sebagai harapan utama rakyat dan negara untuk bangkit daripada krisis yang masih tidak menentu.

Perubahan Yang Perlu Dilakukan

Langkah untuk meramaikan anak muda di dalam parlimen perlu dimulakan dengan ‘meremajakan’ pendekatan parti politik itu sendiri. Pemimpin muda harus menjadi barisan hadapan parti politik dan diletakkan di kawasan yang berpotensi menang dalam pilihan raya.

Tidak ada jalan pintas kepada anak muda untuk mendominasi parlimen. Suka atau tidak, orang muda perlu bersaing dalam pilihan raya demi menempatkan diri mereka di dalam parlimen. Kalah atau menang adalah adat pertandingan, tetapi anak muda perlu menawarkan sesuatu yang baik untuk meyakinkan rakyat.

Apabila rakyat menerima idea anak muda dan menterjemahkan ia dalam bentuk undi dengan memenangi pilihan raya, ia sudah cukup membuktikan anak muda mempunyai mandat untuk memimpin negara dan mampu membungkam politik lapuk yang sering menyakitkan hati rakyat.

Saya yakin, parti politik atau mana-mana organisasi yang bersikap terbuka kepada anak muda sebenarnya mampu memenangi  pilihan raya dan membentuk kerajaan yang lebih berfungsi untuk mentadbir negara.

Tetapi, perlu ditegaskan bahawa menambah kuota dan jumlah wakil rakyat muda di parlimen bukanlah indikator tunggal yang menunjukkan politik Malaysia sudah matang. Realinya, ada segelintir pemimpin muda yang telah diberi kepercayaan oleh rakyat akhirnya menggunakan kedudukan untuk terpalit dengan rasuah, berfikiran politik lama, dan sanggup menggadaikan prinsip dan maruah demi merebut jawatan sehingga meminggirkan mandat rakyat.

Apa yang lebih penting adalah kita perlukan seramai mungkin pemimpin muda yang jujur dan mampu menyampaikan idea segar demi membina Malaysia yang lebih baik, khususnya dalam fasa pemulihan pandemik. Rakyat kini mula sedar hanya anak muda satu-satunya harapan yang mereka ada untuk membetulkan hala tuju negara yang kian celaru akibat krisis pandemik dan politik.

Sistem demokrasi berparlimen juga perlu peka kepada anak muda dan bersedia menerima perubahan dengan menyediakan lebih banyak ruang kepada anak muda terlibat dalam proses membuat dasar, tidak kira sama ada dalam sesi libat urus dan siasatan di peringkat jawatankuasa pilihan khas. Anak muda ini perlu dipandang sebagai rakan strategi parlimen dan kerajaan dalam tadbir urus negara dan bukan hanya melibatkan diri untuk mengundi pada pilihan raya sahaja.

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di SOLIDARITAS pada 05 July 2021)

Video: Mengapa Kita Mesti Mengundi

Setiap undi memainkan peranan besar dalam menentukan masa depan negara dan kehidupan seharian kita. Gaji kita, kemudahan awam, kelajuan internet, semuanya boleh diubah jika kita pergi mengundi! Tidak percaya? Sila tonton video kami di bawah untuk maklumat lanjut!
Ikuti kami di YouTube

Every vote plays a big role in shaping the nation’s future and our daily lives. Our salaries, public facilities, internet speed, all can be changed if we go out to vote! You find this unbelievable? Please watch the video below for more info!
Follow us on YouTube

Mengapa Kita Mesti Mengundi
Why Should We Vote

Video: Elemen-Elemen Demokrasi

Seringkali kita mendengar perkataan demokrasi. Tetapi, apakah maksud sebenar demokrasi? Kita boleh mula dengan memahami elemen-elemen demokrasi. Sila tonton video kami di bawah untuk maklumat lanjut!
Ikuti kami di YouTube

We often hear the word democracy. But, what does democracy really means? We can start by understanding the elements of democracy. Please watch the video below for more info!
Follow us on YouTube

Elemen-Elemen Demokrasi
Key Elements of Democracy

Mampukah Parlimen berperanan semula? (29 April 2021)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (Refsa) dan rakan penyelidik Civica Research

MENTERI di Jabatan Perdana Menteri Takiyuddin Hassan dalam satu kenyataan media memberitahu bahawa kerajaan mempertimbangkan untuk membuka semula Parlimen sama ada sebelum atau selepas tamat Darurat pada 1 Ogos 2021.

Selain itu, kerajaan Perikatan Nasional (PN) turut menjelaskan sidang Parlimen tidak berlaku buat masa ini demi menjaga kesihatan ahli Parlimen dan kakitangan yang lain. 

Persoalan juga timbul apabila kenyataan media tersebut langsung tidak menyentuh komitmen kerajaan untuk menyegerakan perbincangan mengenai dasar ekonomi dan perancangan yang lebih rapi menangani pandemik sekiranya Parlimen dibuka semula.

Terlihat bahawa kerajaan PN tidak bersedia berunding dengan ahli Parlimen dalam isu rakyat dan bersikap dominan dalam membuat keputusan.

Begitu juga dengan keputusan melaksanakan darurat. Kerajaan PN melaksanakan darurat tanpa perbincangan bersama dengan ahli Parlimen ketika sesi Belanjawan 2021.

Keputusan menggantung fungsi Parlimen telah meletakkan ketelusan kerajaan Perdana Menteri Muhyiddin Yassin dalam keadaan kritikal.

Jawatankuasa Kira-Kira Wang Negara (PAC) dan Jawatankuasa Pilihan Khas (JPK) tidak berfungsi untuk melakukan semak dan imbang terhadap tadbir urus kerajaan. 

Sejak kali terakhir Parlimen bersidang pada Disember 2020, kedudukan ekonomi rakyat bergerak secara perlahan.

Kadar pengangguran di Malaysia setakat Februari dilaporkan sekitar 4.8%.  Kadar pengangguran belia di Malaysia pada tahun 2020 adalah 12%, iaitu lebih tinggi daripada kadar pengangguran nasional.

Tinjauan Merdeka Center baru-baru ini menyatakan hampir 70% rakyat merasakan ekonomi masih tidak pulih sejak setahun yang lalu.

Ketika rakyat mengalami kesempitan hidup, perdana menteri menyatakan kerajaan sudah tidak cukup wang untuk membiayai bantuan rakyat. Sebanyak RM600 bilion telah dibelanjakan kerajaan PN untuk mengatasi Covid-19 dan merangsang ekonomi negara.

Soalnya, mengapa ekonomi masih tidak pulih sekiranya kerajaan Muhyiddin membelanjakan beratus bilion ringgit untuk merangsang ekonomi? Adakah pengurusan kewangan kerajaan PN benar-benar membantu rakyat? Ke mana wang itu pergi?

Kini, Ordinan Darurat memberi kuasa kepada perdana menteri, ketua menteri dan menteri besar meluluskan perbelanjaan tambahan dan dana Kumpulan Wang Disatukan sepanjang tempoh darurat.

Baru-baru ini, kerajaan PN mewartakan Ordinan Darurat (Kumpulan Wang Amanah Negara) (Pindaan) 2021 (KWAN) yang membolehkan kerajaan menggunakn dana KWAN sebanyak RM 5 bilion untuk perolehan vaksin dan RM14.5 bilion untuk perbelanjaan pembangunan.

Sekali lagi, ia memperlihatkan didominasi pihak eksekutif membuat keputusan dalam menentukan ekonomi Malaysia tanpa kerjasama pelbagai pihak, khususnya ahli Parlimen.

Limitasi ahli Parlimen untuk mengawal selia kewangan boleh menyebabkan berlaku ketirisan dan salah guna dana yang akhirnya memberi kesan kepada ekonomi negara.

Ahli ekonomi dan rakyat juga ingin tahu apakah perancangan kerajaan untuk menampung semula dana yang telah digunakan agar generasi akan datang berpeluang hidup dengan selesa?

Perbelanjaan tanpa perancangan untuk meningkatkan tahap ekonomi masa hadapan bukanlah satu tindakan yang tepat dalam menguruskan masalah negara pasca pandemik Covid-19.

Namun, fungsi Parlimen dibawah pentadbiran PN tidak dipandang penting.

Sejak sesi Parlimen dibuka lewat tahun lalu, pelbagai peraturan yang dikenakan untuk menghadkan partisipasi ahli parlimen menyuarakan pandangan mereka. Sidang Parlimen berlangsung  sehingga jam 2.00 petang dan hanya 80 orang ahli Parlimen dibenarkan di dalam Dewan sidang.

Berlaku pertukaran Yang di-Pertua Dewan Rakyat secara mengejut bagi menjamin kawalan eksekutif terhadap Parlimen. Masa perbahasan amat terhad dan pelbagai undang-undang yang mahu digubal kerajaan bagi menghadapi krisis Covid-19 dibuat secara terburu-buru.

Malah, sehingga hari ini, proses melakukan persidangan secara maya menggunakan teknologi masih belum dicapai Parlimen Malaysia.

Apakah kerajaan PN boleh memberi jaminan bahawa pembukaan sidang Parlimen selepas tamatnya darurat akan memberi ruang kepada ahli Parlimen seluas-luasnya dalam proses semak dan imbang dasar kerajaan?

Mampukah Parlimen berperanan semula dalam mengembalikan maruah dan kehidupan rakyat yang lebih baik berbanding sekarang?

Ramai yang mengharapkan institusi Parlimen dapat berfungsi dengan baik selepas perubahan kerajaan 9 Mei 2018. Tetapi, hasrat ini tidak kesampaian selepas kerajaan PN hari ini tidak mempunyai kesanggupan politik untuk menjadikan Parlimen sebagai institusi yang berperanan dalam membina semula asas yang baik buat Malaysia pasca pandemik.

Dominasi eksekutif dalam proses Parlimen kini semakin serius sehingga melenyapkan fungsi parlimen yang sebenar.

Hakikatnya, tidak ada pihak yang menghalang kerajaan untuk melakukan sekatan dan peraturan yang penting bagi mengekang penularan pandemik, termasuklah memberi laluan kepada kerajaan membuat keputusan pantas bagi membantu rakyat.

Namun, kerajaan PN telah mendominasi terlalu banyak proses membuat dasar ekonomi dan menghadkan peranan parlimen pada tahap yang kritikal. 

Covid-19 telah mendedahkan kelemahan sistem demokrasi berparlimen di Malaysia sehingga ia tidak dipandang sebagai rakan strategik badan eksekutif dalam mengendalikan krisis kesihatan.

Sekiranya kelemahan ini tidak dibaiki dengan segera, ia boleh mewujudkan sebuah jemaah menteri diluar batasan demokrasi dalam mengendalikan tadbir urus negara.

Apa yang lebih membimbangkan sekiranya situasi politik hari ini menyebabkan rakyat tidak yakin akan sistem demokrasi negara dan berpandangan mereka tidak memerlukan Parlimen untuk mentadbir negara.

Tiba masa kerajaan kembali ke Parlimen dan membina semula institusi ini agar ia benar-benar berkesan untuk mengubah kehidupan rakyat ke arah yang lebih baik berbanding menekan Parlimen sehingga ia boleh menjejaskan prinsip asas demokrasi negara dalam tempoh jangka masa yang panjang. 

Suka atau tidak, Parlimen merupakan jantung kepada demokrasi negara dan ia adalah perkhidmatan penting untuk memastikan nasib setiap rakyat terbela dan kepentingan negara dipertahankan. 

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di The Malaysian Insight pada 29 April 2021)

Mampukah Muhyiddin Bertahan? (28 April 2021)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (Refsa) dan rakan penyelidik Civica Research

Seramai 68% responden mengakui ekonomi mereka kian terjejas dan hanya tujuh peratus berpendapat ekonomi masih tidak berubah.

Tentunya, tinjauan Merdeka Center yang menyatakan 67% rakyat di Semenanjung menyokong Tan Sri Muhyiddin Yassin sebagai Perdana Menteri memberi lonjakan moral kepada kerajaan Perikatan Nasional (PN). Pemimpin PN, baik di nasional dan akar umbi mungkin tersenyum melihat angka-angka tinjauan ini menunjukkan kestabilan Muhyiddin mentadbir negara.

Di sebalik berita positif buat Muhyiddin dan PN, 46% rakyat dalam tinjauan ini menyatakan Malaysia menuju arah yang salah. Indikator yang menyebabkan rakyat berfikir sedemikian adalah kerana ketidakstabilan politik (27.3%), keadaan ekonomi merudum (15.5%), dan pentadbiran lemah (7.9%). Manakala 41% menyatakan negara berada di arah yang betul kerana pentadbiran kerajaan yang baik (21.3%) dan faktor keberkesanan kerajaan memberi bantuan kebajikan kepada rakyat (10.4%).

Secara umumnya, kepuasan rakyat terhadap pentadbiran Muhyiddin agak bercampur baur atau tidak jelas. Perkara ini berlaku apabila ramai yang melihat negara menuju ke arah yang salah tetapi masih memberi sokongan kepada Muhyiddin sebagai Perdana Menteri. Jadi, apakah penjelasan yang boleh dibuat untuk memahami trend ini?

Jurang Persepsi Ekonomi Dan Politik Luas

Dalam tinjauan ini, masalah ekonomi merupakan kebimbangan utama rakyat merentasi etnik dan latar belakang sejak setahun yang lalu. Seramai 68% responden mengakui ekonomi mereka kian terjejas dan hanya tujuh peratus berpendapat ekonomi masih tidak berubah.  Jika ditambah kedua-dua peratusan ini, hampir 75% rakyat melihat keadaan ekonomi negara masih merudum.

Sebanyak 63% responden Melayu menyatakan ekonomi negara kian merudum sejak setahun yang lalu, iaitu lebih rendah berbanding responden Cina (76%) dan India (75%). Tekanan ekonomi ini lebih dirasai oleh responden di bandar, iaitu seramai 70% berbanding luar bandar yang mencatatkan 63% sahaja.

Ironinya, walaupun lebih 50% orang Melayu dalam tinjauan ini menyatakan ekonomi merudum, mereka masih memberi sokongan kepada kerajaan Muhyiddin (sebanyak 84%). Adakah ini bermaksud meskipun ekonomi masih teruk, orang Melayu masih menyokong Muhyiddin yang dilihat tidak responsif dalam menguruskan situasi negara pasca pandemik?

Situasi ini menunjukkan jurang persepsi yang melebar dalam isu ekonomi dan politik dalam kalangan rakyat, khususnya orang Melayu. Ada beberapa perkara yang boleh menjelaskan situasi di atas. Pertama, kebergantungan rakyat kepada bantuan kerajaan ketika krisis merupakan salah satu faktor sokongan kepada kerajaan makin kuat. Bagi mereka, hanya kerajaan yang dapat membantu mereka dalam keadaan getir ini.

Stephen Welt, ahli akademik daripada Universiti Harvad melihat “Covid-19 bakal mencipta masyarakat yang mempunyai kebebasan terhad pasca-pandemik (‘less free’ post pandemic society). Kawalan kerajaan hari ini akan mewujudkan sebuah masyarakat yang terpaksa bergantung kepada pemerintah, dan ia akan berlanjutan dalam tempoh yang panjang.

Penjelasan ini mungkin memberi gambaran umum bahawa kebergantungan kepada bantuan kerajaan menjadi faktor yang menyebabkan rakyat, khususnya orang Melayu, menyokong Muhyiddin. Adakah situasi ini bermaksud semakin ramai rakyat tersepit dalam ekonomi, semakin bertambah sokongan terhadap parti kerajaan?

Namun, sokongan terhadap Muhyiddin akan diuji apabila Perdana Menteri mengumumkan kerajaan tidak lagi cukup wang untuk menampung bantuan rakyat. Sebanyak RM 600 bilion yang diperuntukkan dalam Belanjawan 2021 dan pakej rangsangan ekonomi telah dibelanjakan bagi menangani krisis setahun yang lalu.

Ironinya, meskipun perbelanjaan kerajaan cukup besar,rakyat masih tidak merasai impak sebenar bantuan kerajaan dalam mengembalikan kegembiraan hidup mereka. Gaji graduan semakin rendah dan kadar pengangguran masih tidak berubah. Jadi, di mana sebenarnya wang kerajaan dihabiskan memandangkan ekonomi negara masih belum pulih dengan baik?

Kedua, saya berpendapat rakyat, khususnya orang Melayu, masih melihat isu ekonomi dan politik secara berasingan. Tanggapan yang melihat masalah ekonomi dan politik saling tidak berkait masih lagi kuat dalam kalangan rakyat.

Sedangkan secara teorinya, keadaan politik yang baik  dan kerajaan efektif akan memberi kesan positif kepada ekonomi negara. Manakala, pentadbiran negara yang boros dan curang dalam menjalankan tadbir urus akan menjejaskan kedudukan ekonomi rakyat dan negara. Ironinya, tinjauan Merdeka Center menunjukkan sebaliknya. Mereka masih menyokong pentadbiran Muhyiddin walaupun ekonomi sekeliling masih parah.

Mampukah Muhyiddin Bertahan?

Walaupun tinjauan Merdeka Center menunjukkan sokongan Muhyiddin masih stabil, persoalannya, sejauh manakah Muhyiddin dan kerajaan PN mampu mempertahankan sokongan yang ditunjukkan rakyat melalui tinjauan Merdeka Center untuk tempoh seterusnya?

Rakyat masih kurang senang terhadap pentadbiran PN. Mereka merasakan pentadbiran Muhyiddin masih gagal menangani wabak COVID-19 sehingga terdapat dakwaan bahawa Malaysia akan menghadapi ‘gelombang keempat’ pandemik jika kes harian tidak surut.  Konflik dalaman kerajaan PN dengan UMNO hanya menambah kekecewaan rakyat yang kian tersepit akibat krisis ekonomi. Apakah ini petunjuk yang baik untuk Muhyiddin bertahan hingga tamat penggal pentadbirannya?

Muhyiddin dan kerajaan PN perlu sedar bahawa indikator sebenar yang mengukur prestasi parti politik adalah pilihan raya. Jadi, tinjauan ini bukanlah kemenangan mutlak yang mengatakan rakyat memberi sokongan penuh PN. Boleh jadi pada pilihan raya akan datang ia menjadi sebaliknya.

Harapan besar buat rakyat adalah untuk kembali menikmati kehidupan lebih baik. Begitu mustahak bagi setiap pemimpin sedar bahawa ketidakstabilan politik hari ini sebenarnya merugikan rakyat terbanyak. Tidak ada jalan pintas melainkan pemimpin negara kembali ke pangkuan rakyat dan membantu mereka membina semula kehidupan yang terjejas teruk akibat pandemik. Tetapi, adakah pemikiran ini sudah menjadi keutamaan pemimpin negara atau melihat tinjauan ini untuk menuju pilihan raya?

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di The Malaysian Insight pada 27 April 2021)

FREEDOMFILMFEST2020: PRA-ACARA

PRE – EVENT: LIGHTS! CAMERA! ACTION! BELIA WANITA IN ACTION!

CIVICA Research telah bekerjasama dengan Freedom Film Network untuk mengadakan FreedomFilmFest2020 secara maya (online).

Bagi meraikan acara utama yang diadakan pada 12 Disember 2020, CIVICA Research, dengan sokongan Freedom Film Network, telah mengatur pra-acara ini bersama tiga belia wanita Orang Asli yang berasal dari Semenanjung Malaysia.

Pra-acara: LIGHTS! CAMERA! ACTION! BELIA WANITA IN ACTION! membawa fokus perbincangan “Memperkasakan suara Wanita Muda kaum Orang Asli dan juga penglibatan wanita Orang Asli dalam filem”.

Ahli panel yang hadir dalam acara ini ialah Sherry (Sherry Tan A/P Tan Hock Khee), Anis (Maranisnie Mohsin), Yana (Yaliyana Lenab). Mereka adalah sebahagian daripada sekumpulan belia wanita Orang Asli di sebalik filem pendek SELAI KAYU YEK dan KLINIK KU HUTAN.

Pra-acara ini ditayangkan di Youtube secara langsung pada 27 November 2020, 3.00 petang.

FREEDOMFILMFEST2020: EVENT

SPILL THE TEA: EMPOWERING YOUNG INDIGENOUS WOMEN IN SARAWAK

FreedomFilmFest (FFF), Malaysia’s leading international human rights documentary film festival was held via CLOUDTHEATRE from 10 December 2020 till 13 December 2020 with a diverse line-up of bold and brave new films from the very best of local, regional and international filmmakers shall be screened.

In continuation to the pre-event held on 30 November 2020, CIVICA Research held another session on the 12 December 2020 along with fellow panellists: Celine Lim and Taro Ringgit. The objective of the discussion was to empower young native women in Sarawak in community engagement work at the grassroot level.

The session was broadcasted in Cloudtheatre on the same day.

Parlimen belum juga guna teknologi setelah pandemik (24 Januari 2021)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (Refsa) dan rakan penyelidik Civica Research

Dalam situasi sukar ini, kerajaan masih berfikir cara lama dengan meminggirkan peranan Parlimen yang sepatutnya dijadikan rakan strategik untuk membendung wabak Covid-19 secara bersama.

PANDEMIK Covid-19 memberi satu ujian besar kepada perjalanan sistem demokrasi berparlimen di Malaysia.

Oleh kerana perjumpaan fizikal secara beramai-ramai adalah sesuatu yang berisiko tinggi, maka persidangan Parlimen secara fizikal juga tidak selamat dan mudah terdedah dengan risiko jangkitan Covid-19. 

Perkara ini telah menyebabkan ramai ahli Parlimen mendesak supaya parlimen dijalankan secara maya (virtual) ketika pandemik Covid-19 belum reda. 

Persidangan secara maya merupakan perkara baharu yang belum dieksprementasikan di parlimen Malaysia dan ia dilihat penting untuk memastikan parlimen kekal berfungsi pada waktu pandemik.

Namun, persidangan Parlimen secara maya kian mustahil selepas pengisytiharan darurat telah menggantung fungsi badan legislatif di peringkat persekutuan dan negeri. 

Keputusan terburu-buru ini menimbulkan persoalan mengenai ketelusan badan eksekutif dalam menjalankan pentadbiran tanpa semakan parlimen sepanjang tempoh darurat.

Malah, pihak kerajaan Perikatan Nasional (PN) tidak memberi komitmen untuk melaksanakan persidangan Parlimen secara maya dan ia tidak pernah dibahaskan oleh parlimen sejak dua persidangan yang lepas. 

Urusan Parlimen pada 2020 berjalan seperti “biasa” dengan SOP yang ketat serta waktu yang terhad.

Fokus kerajaan ketika itu hanyalah meluluskan Belanjawan 2021 selepas kedudukan majoriti PN tidak kukuh. 

Ketika kerajaan sedang meraikan kelulusan Belanjawan 2021, mereka tidak memikirkan usaha untuk membincangkan cadangan meminda Peraturan Mesyuarat untuk membenarkan persidangan secara maya. 

Apa yang lebih mengecewakan apabila kerajaan PN gagal membahaskan persiapan awal menghadapi gelombang Covid-19 seterusnya di Parlimen. 

Sikap optimis kerajaan PN yang bergantung kepada retorik Belanjawan 2021 dan kelemahan menjalankan tadbir urus negara menjadi faktor utama kes Covid-19 meningkat mendadak.

Dalam situasi sukar ini, kerajaan masih berfikir cara lama dengan meminggirkan peranan Parlimen yang sepatutnya dijadikan rakan strategik untuk membendung wabak Covid-19 secara bersama.

Kerajaan PN lebih gemar memilih pendekatan perutusan khas kerana ia bebas daripada tekanan Parlimen dan merupakan satu persembahan yang telah membelakangkan isu penting untuk membicarakan dasar ekonomi dan persediaan kerajaan untuk menambahbaik situasi rakyat dan negara. 

Amalan ini menonjolkan imej “perdana menteri bekerja keras” tetapi ahli Parlimen dilihat rakyat sebagai individu tidak melakukan tugas. 

Optik diberikan melalui perutusan khas ini telah menutup hakikat sebenar yang dihadapi ahli parlimen apabila tugas mereka telah disekat kerajaan PN dengan menggantung peranan Parlimen ketika pandemik Covid-19. 

Rakyat sebenarnya mahu melihat wakil rakyat mereka bekerja dan menyuarakan pandangan dan kritikan di Parlimen terhadap kelemahan tadbir urus kerajaan mengendalikan krisis pandemik dan ekonomi.

Institusi Parlimen bukan sahaja tempat untuk menyemak kejujuran kerajaan, tetapi ia turut membicarakn soal sokongan ekonomi dan kebajikan rakyat yang sering dilupakan kerajaan ketika membentuk sesuatu dasar dan program, terutama sekali kumpulan yang tidak bernasib baik dan berpendapatan rendah.  

Sebab itu persidangan secara maya dapat merancakkan lagi akses wakil rakyat untuk bersemuka dengan kerajaan secara terbuka untuk membawa isu rakyat untuk tindakan lanjut kerajaan secepat mungkin.  

Ironinya, pendekatan secara virtual telah digunakan oleh jabatan-jabatan kerajaan untuk mengadakan perjumpaan secara maya sama ada urusan dalam atau di luar negara. 

Parti-parti politik kerajaan menggunakan mesyuarat agung parti menggunakan pendekatan maya dengan beratus-ratus delegasi di seluruh negara. 

Badan kehakiman dan mahkamah di Malaysia mula mengadaptasi teknologi melakukan perbicaraan secara maya.

Namun, persidangan Parlimen secara maya masih lagi “mustahil” dilakukan pihak kerajaan dan Yang di-Pertua Dewan Rakyat. 

Tafsiran baharu tatacara Parlimen

Sering kali alasan sekatan peruntukan perlembagaan persekutuan dijadikan alasan untuk melengahkan parlimen mengadaptasi persidangan secara maya.

Sekatan tersebut bukanlah berpunca daripada kelemahan perlembagaan persekutuan mahupun peraturan mesyuarat Dewan Rakyat, tetapi setiap tafsiran yang berkait dengan tatacara Parlimen perlu diubah, menggunakan pendekatan baharu yang memenuhi tuntutan semasa negara. 

Contohnya Perkara 62(5) Perlembagaan Persekutuan yang menyatakan ahli Parlimen tidak hadir persidangan tidak dibenarkan mengundi.

Adakah ahli Parlimen yang menyertai persidangan secara maya tidak boleh mengundi kerana dianggap tidak hadir ke Parlimen secara fizikal? 

Tafsiran istilah “tidak hadir” boleh diperincikan lebih lanjut memandangkang konteks semasa telah berubah dan tidak bergantung kepada kehadiran fizikal semata-mata. 

Perkara 62(1) memberikan kuasa Parlimen menentukan tatacara sendiri dalam menguruskan persidangannya.

Jadi, kerumitan yang dinyatakan pihak kerajaan PN hanyalah satu alasan untuk menafikan hak ahli parlimen menguji keberkesanan rancangan dan pelakansaan mereka. 

Jika benar pihak kerajaan menghormati ketinggian Parlimen, mereka boleh sahaja membenarkan ahli parlimen membahas dan bersama-sama melakukan perancangan nasional bagi mengatasi Covid-19 secara strategik.

Ahli Parlimen perlu diberikan hak mengundi untuk menentukan keputusan terbaik buat kerajaan bagi megelakan kesilapan lama berulang. 

Semua perkara ini dapat dilakukan dengan segera sekiranya persidangan parlimen secara maya dapat direalisasikan sejak awal pelaksanaan Perintah Kawalan Pergerakan pada Mac 2020. 

Perkhidmatan Parlimen begitu penting ketika krisis. Meskipun kita harus akui bahawa pendekatan semak dan imbang secara maya mempunyai kelemahan, tetapi ia bukan satu alasan untuk kerajaan dan Parlimen melengahkan penggunaan teknologi dalam urusan Parlimen. 

Pendekatan teknologi ini bukan sahaja tertumpu kepada soal ketelusan terhadap kerajaan, tetapi ia merupakan satu integrasi antara kerajaan dan masyarakat bekerjasama menghadapi cabaran Covid-19. 

Kita harus akui Parlimen Malaysia masih jauh dalam mengadaptasi persidangan Parlimen secara maya.

Usaha mengadaptasi teknologi kepada institusi Parlimen perlu diperbahaskan secara rancak.

Ia tidak seharusnya tertumpu kepada krisis hari ini, tetapi melihat kepada persediaan Parlimen untuk menempuh cabaran pada masa hadapan. 

Peristiwa pihak kerajaan meminggirkan peranan Parlimen sewaktu pandemik tidak boleh diulang lagi agar ia tidak menyusahkan generasi akan datang.

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di The Malaysian Insight pada 24 Januari 2021)

Peruntukan parlimen dipinggirkan Belanjawan 2021 (18 November 2020)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (Refsa) dan rakan penyelidik Civica Research

“…hampir 40% daripada jumlah peruntukan parlimen secara keseluruhan bagi Belanjawan 2021.”

Kerajaan harus menambah peruntukan Parlimen dengan mengurangkan dana yang diterima oleh jentera ‘politik’ berkepentingan parti pemerintah, Fakhrurrazi Rashid menulis.

Institusi Parlimen terus mendapat peruntukan yang rendah dalam Belanjawan 2021.

Peruntukan parlimen hanya meningkat RM163,000 atau 0.1% kepada RM145.3 juta jika dibandingkan peruntukan sebanyak RM145.1 juta dalam Belanjawan 2020.

Dibawah kerajaan Pakatan Harapan, peruntukan kepada Parlimen telah meningkat daripada RM137.4 juta dalam Belanjawan 2019 kepada RM145.1 juta pada Belanjawan 2020, iaitu peningkatan sebanyak RM 7.7 juta atau 5.3%.

Komitmen untuk menambah peruntukan parlimen dalam Belanjawan 2020 selari dengan usaha menambahbaik fungsi Parlimen dengan pembentukan 11 buah jawatankuasa pilihan khas bagi menyemak dan mengimbangi tadbir urus kerajaan.

Namun, peruntukan parlimen yang masih kekal rendah dalam Belanjawan 2021 mencerminkan kerajaan Perikatan Nasional tidak begitu serius dalam memastikan perubahan perkhidmatan parlimen yang kian penting dalam menyelesaikan isu rakyat dan negara yang semakin mencabar. Parlimen seolah-olah dipinggirkan dalam Belanjawan 2021.

Belanjawan ‘politik’ kerajaan PN

Apa yang mengecewakan adalah Belanjawan 2021 memberi peruntukan yang besar kepada jentera ‘politik’ berkepentingan parti pemerintah berbanding menyalurkan dana tersebut untuk menambah baik sistem demokrasi berparlimen Malaysia.

Pertama, kerajaan memberi RM85.5 juta untuk menghidupkan semula Jabatan Hal Ehwal Khas (Jasa) sebagai alat propaganda kerajaan

Jumlah peruntukan Jasa ini ialah hampir 40% daripada jumlah peruntukan parlimen secara keseluruhan bagi Belanjawan 2021.

Ini merupakan amalan tadbir urus yang tidak munasabah dan ia sekali lagi mempamerkan kelemahan kerajaan PN. Apakah justifikasi memberi dana kepada badan politik jika perdana menteri yakin tadbir urusnya mendapat sokongan rakyat dan Parlimen?

Kedua, Jabatan Perdana Menteri menerima penambahan dana yang besar, daripada RM7.9bn pada tahun 2020 kepada RM11.6bn pada Belanjawan 2020, peningkatan sebanyak RM3.8bn atau 32.4%

Peningkatan dana jabatan ini seolah-olah mengembalikan semula kuasa besar kepada perdana menteri dalam membuat keputusan tanpa semak dan imbang.

Adakah ini bermaksud perdana menteri merupakan institusi yang paling berkuasa berbanding Parlimen yang mendapat peruntukan rendah?

Ketiga, peruntukan RM8.8 juta bagi membantu jentera politik PN yang dipanggil ‘penggerak komuniti tempatan’

Ia berperanan seperti ahli majlis yang menyebarkan dasar kerajaan di negeri dan kawasan pembangkang.

Program ini menyediakan hampir 288 jawatan yang bakal diisi ahli politik PN sebagai alat propaganda dengan mendapat elaun bulanan sebanyak RM2,000 dan peruntukan RM10,000 setahun untuk mengadakan program kawasan.

PeKT ini secara terang-terang cuba menganggu hak dan tugas-tugas wakil rakyat pembangkang yang dipilih oleh rakyat secara demokratik. Jadi, mengapa tidak peruntukan tersebut diagihkan kepada ahli parlimen pembangkang jika benar-benar ingin membantu rakyat?

Semak semula, beri kepada Parlimen

Wajar sekiranya peruntukan-peruntukan politik dalam Belanjawan 2021 seperti Jasa, Jabatan Perdana Menteri dan ‘penggerak komuniti tempatan’ dibatalkan, seterusnya diagihkan kepada peruntukan perkhidmatan parlimen yang begitu penting dalam menyelesaikan isu rakyat dan negara pada waktu krisis ini.

Jadi, apakah kebaikan sekiranya dana politik ini disalurkan kepada Parlimen?

Pertama, Parlimen boleh memperluaskan kakitangan mereka dan membuka peluang pekerjaan kepada graduan atau orang muda, terutamanya dalam bidang penyelidikan parlimen bagi membantu wakil rakyat dalam menganalisis dasar kerajaan.

Kedua, jawatankuasa pilihan khas dapat ditambah lebih banyak bagi menyemak dan mengimbangi dasar kerajaan PN yang mempunyai jumlah kementerian yang besar. Jumlah jawatankuasa pilihan khas boleh ditambah melebihi 10 jawatankuasa pilihan khas bagi menyemak tadbir urus atau dasar setiap kementerian.

Ketiga, Parlimen juga boleh menaik taraf infrastruktur teknologi supaya ia boleh bergerak secara maya (virtual) pada waktu yang kritikal seperti Covid-19. Ia penting bagi memastikan Parlimen terus berfungsi tidak kira dalam keadaan apa sekalipun.

Keempat, peruntukan kawasan kepada ahli parlimen juga boleh diberikan secara saksama. Contohnya, pembatalan dana RM8.8 juta bagi program penggerak komuniti tempatan membolehkan peruntukan ini disalurkan kepada setiap ahli parlimen bagi membantu kebajikan rakyat dan pembangunan kawasan, khususnya kepada ahli parlimen pembangkang yang dinafikan dana rasmi daripada pihak kerajaan.

Hakikatnya, Belanjawan 2021 tidak seharusnya dibelanjakan untuk kepentingan politik kerajaan PN untuk meluaskan pengaruh mereka. Perkara ini tidak wajar dilakukan ketika rakyat mengharapkan sebuah kerajaan yang bertanggungjawab dalam menguruskan masalah mereka melalui saluran yang betul dan berpelembagaan.

Perdana menteri sepatutnya mempunyai iltizam politik untuk memastikan Parlimen berfungsi dengan baik, bukan mewujudkan badan propaganda politik kerajaan untuk mendapat sokongan rakyat.

Dalam keadaan sekarang, ahli parlimen perlu mendesak kerajaan untuk menambah peruntukan parlimen dengan mengurangkan dana yang diterima oleh Jabatan Perdana Menteri, Jasa dan ‘penggerak komuniti tempatan’, yang secara prinsipnya tidak menghormati peranan institusi berparlimen yang kini ditekan oleh kerajaan PN.

Jika tindakan ini gagal dilaksanakan, maka ia akan menggugat fungsi demokrasi berparlimen dan kebebasan parlimen akan diperkecilkan oleh pihak eksekutif untuk masa hadapan.

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di Aliran pada 18 November 2020)

Mampukah Parlimen Malaysia menjadi lebih baik? (11 Ogos 2020)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (Refsa) dan rakan penyelidik Civica Research

Parlimen Malaysia – Wikimedia Commons

Apa yang diperlukan sekarang ialah kerjasama rakyat sebagai kuasa ketiga untuk memastikan Parlimen Malaysia tidak menjadi parlimen buruk, ujar Fakhrurrazi Rashid.

Pembukaan sidang Dewan Rakyat pada 13 Julai 2020 telah mengundang kekecewaan rakyat selepas Yang di-Pertua ke-sembilan, Mohamad Ariff Mohd Yunus, telah digantikan dengan Azhar Azizan Harun.

Peralihan yang dibuat oleh kerajaan Perikatan Nasional tanpa asas yang kukuh telah meletakkan risiko kepada hala tuju parlimen Malaysia.

Yang di-Pertua Dewan Rakyat berperanan untuk mengekalkan kebebasan, integriti dan keberkesanan Parlimen daripada dikuasai badan Eksekutif. Tujuan ini bagi mencapai sebuah tadbir urus yang cekap dan telus demi mempertahankan kepentingan rakyat.

Selepas 9 Mei 2018, komitmen pembaharuan Parlimen telah digerakkan oleh Mohamad Ariff. Hasil daripada aspirasi rakyat yang dahagakan perubahan, pelbagai penambahbaikkan institusi Parlimen dilaksanakan seperti penubuhan jawatankuasa pilihan khas. Terdapat 10 jawatankuasa begini telah berjaya ditubuhkan, antaranya ialah untuk bajet dan pilihan raya.

Penubuhan jawatan kuasa pilihan khas ini membolehkan Parlimen menyemak ketelusan keputusan kerajaan dalam tadbir urus mereka. Ahli parlimen juga terlibat dengan proses membuat keputusan yang melibatkan dasar awam dalam jawatankuasa itu sendiri.

Perubahan penting ini telah membuka semula institusi Parlimen untuk membahaskan kepentingan rakyat dengan lebih meluas dan menyeluruh. Persoalannya, adakah Parlimen kita mampu menuju ke arah yang lebih baik selepas insiden pertukaran Yang di-Pertua ini?

Parlimen yang baik lawan Parlimen buruk

Perkembangan institusi Speaker di House of Commons, UK telah bermula pada 1376, pada era yang dipanggil The Good Parliament (Parlimen yang Baik). Era ini dipanggil sebagai parlimen yang baik kerana kesungguhan ahli House of Commons untuk melawan jenayah rasuah dan ketirisan yang dibuat oleh Majlis Penasihat Raja Edward III.

Sebelum era ini berlaku, House of Commons tidak bersidang hampir dua tahun kerana ketakutan penasihat Edward III berhadapan tekanan ahli parlimen yang kritikal kepada ketirisan yang telah mereka lakukan.

Ketika itu, parlimen telah melantik ahli parlimen Herefordshire, Peter de la Mere, sebagai Speaker House of Commons. Peter de la Mere telah memutuskan parlimen membuat semakan ke atas pembendaharan England, bagi mengenalpasti ketirisan yang dilakukan pemerintahan Edward III.

Parlimen telah memanggil penasihat raja yang didakwa melakukan jenayah rasuah untuk disiasat. Kemudian, ahli Majlis Penasihat Raja seperti Richard Lyons, Lord Latimer dan Alice Perrers telah dipenjarakan kerana didapati telah melakukan penyelewengan kuasa dalam pentadbiran kerajaan.

Era parlimen yang baik ini tidak bertahan lama kerana John of Grunt, anak kepada Edward III, telah membatalkan usaha era parlimen yang baik dengan memberi keampunan kepada penasihat raja yang didapati melakukan rasuah untuk kembali menganggotai Majlis Penasihat. Era ini dipanggil sebagai The Bad Parliament (Parlimen Buruk) yang berlaku pada 1377.

John of Grunt telah melantik Thomas Hungerford (yang merupakan pilihan utama John) sebagai Speaker dan memenjarakan Peter de le Mere, seorang Speaker yang telah berusaha melawan rasuah. John mengisytiharkan bahawa era parlimen yang baik tidak berperlembagaan dan perlu dipadamkan daripada rekod sejarah.

Meskipun sejarah ini berbeza dari segi konteks dan masa, tetapi ia telah memberi asas kepada peranan Speaker, khususnya pada era demokrasi moden.

Speaker berintegriti dapat memastikan fungsi parlimen berkesan untuk mewujudkan tadbir urus kerajaan yang telus seperti era Parlimen yang Baik. Sekiranya Speaker didominasi pemerintah, maka parlimen sukar memastikan kerajaan menlaksanakan tugas dengan cekap dan berintegriti seperti era Parlimen Buruk.

Rakyat penentu kedaulatan Parlimen

Di Malaysia, usaha rejuvenasi Parlimen kepada The Good Parliament berlaku secara efektif pasca 9 Mei 2018, selepas rakyat kecewa dengan peranan Parlimen yang agak lemah di zaman Barisan Nasional untuk menyemak ketelusan kerajaan yang terlibat dalam kes rasuah dan skandal besar seperti 1MDB.

Mohamad Ariff komited mengembalikan roh dan peranan parlimen daripada sebuah institusi rubber stamp selama enam dekad kepada parlimen berpaksikan aspirasi rakyat. Apa yang rakyat mahukan adalah sebuah parlimen yang berfungsi untuk memastikan badan eksekutif cekap dalam melaksanakan dasar yang baik demi kesejahteran rakyat dan negara.

Namun, pelantikan Azhar Harun sebagai Yang di-Pertua baharu telah membangkitkan persoalan tentang keberlangsungan reformasi parlimen yang telah dilaksanakan sebelum ini. Walaupun prestasinya sebagai pengerusi Suruhanjaya Pilihan Raya agak baik, kemampuan Azhar Harun untuk meneruskan agenda reformasi parlimen bukan sesuatu yang mudah.

Mohamad Ariff telah meletakkan satu asas pencapaian yang tinggi dalam agenda reformasi parlimen dalam waktu yang agak singkat. Maka, Azhar Harun perlu membuktikan kemampuannya meneruskan perubahan parlimen melebihi pencapaian Mohamad Ariff.

Kredibiliti Yang di-Pertua baharu ini dikritik hebat selepas mengeluarkan surat kepada hakim Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur untuk menamatkan perbicaraan kes penyelewengan dana 1MDB Najib Razak lebih awal agar ahli parlimen Pekan dapat membahaskan ucapan titah diraja. Sedangkan, Najib Razak boleh sahaja menukar tarikh atau giliran baharu sekiranya tarikh perbicaraan bercanggah dengan waktu perbahasan tersebut.

Persoalannya, adakah Parlimen Malaysia kini menuju era parlimen buruk (bad parliament) di bawah Yang di-Pertua yang baharu?

Saya berpendapat bahawa Azhar berhadapan dengan cabaran getir untuk membentuk Parlimen Malaysia yang lebih baik memandangkan beliau berhadapan tekanan daripada pihak eksekutif yang mencadangkan dirinya sebagai Yang di-Pertua. Tekanan ini akan menyebabkan Parlimen Malaysia ke arah era parlimen yang buruk semula.

Tidak dinafikan, Azhar merupakan individu yang terkenal dengan prinsipnya, tetapi prinsip tersebut bakal diuji sekiranya Yang di-Pertua baharu ini gagal melindungi kebebasan dan fungsi Parlimen daripada didominasi badan Eksekutif yang sering meremehkan peranan Parlimen dalam pentadbiran negara.

Apa yang diperlukan sekarang ialah kerjasama rakyat sebagai kuasa ketiga untuk memastikan Parlimen Malaysia tidak menjadi bad parliament. Rakyat ialah penentu kepada kedaulatan Parlimen dan perlu giat melibatkan diri dalam proses membuat keputusan di Parlimen.

Pendidikan dan advokasi tentang kepentingan demokrasi berparlimen penting untuk diperluaskan kepada generasi baharu agar institusi ini terus menjadi tunjang dan nadi kepada kehidupan rakyat. Usaha seperti memperbaharui modul pendidikan kenegaraan, dialog dan perbincangan tentang pembaharuan parlimen perlu dipergiatkan lagi di peringkat generasi muda. Penggunaan teknologi, inovasi dan kreativiti seperti Parlimen Digital juga adalah satu platform terbaik untuk mendekatkan diri anak muda memahami dan menghargai nilai institusi Parlimen yang berfungsi dengan berkesan.

Matlamat Parlimen Malaysia untuk menjadi “parlimen yang baik” tidak cukup. Sebaliknya, Parlimen perlu menjadi institusi yang lebih baik daripada hari ini, demi manfaat rakyat dan generasi pemimpin masa hadapan.

Jika Parlimen masih ditakuk lama, maka institusi ini akan terus menjadi alat politik pemerintah dan gagal mempertahankan kepentingan rakyat untuk berhadapan ‘normal baharu’, yang tidak memberi sebarang jaminan pada masa hadapan.

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di Aliran pada 11 Ogos 2020)

Ladang Konsesi RSPO Di Sarawak

Senarai berikut merupakan nama ladang konsesi RSPO yang dimiliki syarikat ahli RSPO di Sarawak. Status pensijilan ladang konsesi juga disertakan.

Jika berlaku pelanggaran Dokumen Utama RSPO atau Prinsip & Kriteria RSPO atau konflik lain di antara pihak komuniti dan ahli RSPO yang dapat dikenalpasti, anda boleh membuat aduan di https://rspo.secure.force.com/complaintform.

*Data diambil dari GeoRSPO https://rspo.org/members/georspo pada 30 Jun 2020.

No.LadangSyarikatStatus Pensijilan RSPOAlamat
1Sampadi 01FELDA Global Ventures Holdings BerhadBelum disijilkanLundu
Lat/Long: 1.612676/109.924759
2Sampadi 03 FELDA Global Ventures Holdings Berhad Belum disijilkanLundu
Lat/Long: 1.541807/109.874376
3Sampadi 04FELDA Global Ventures Holdings Berhad Belum disijilkan Lundu
Lat/Long: 
1.611132/110.013765
4MaongBoustead Plantations Berhad Belum disijilkanKanowit
Lat/Long: 
2.084978/112.008959
5KelimutBoustead Plantations BerhadBelum disijilkanKanowit
Lat/Long: 
2.053927/112.057625
6JIHBoustead Plantations Berhad Belum disijilkanSibu
Lat/Long: 
2.181899/112.105064
7PedaiBoustead Plantations BerhadBelum disijilkan Sibu
Lat/Long: 
2.189618/112.164116
8BawanBoustead Plantations Berhad Belum disijilkan Sibu
Lat/Long: 
2.148621/112.220850
9MapaiBoustead Plantations Berhad Belum disijilkanSibu
Lat/Long: 
2.148278/112.276468
10Kwantas PelitaKwantas Corporations Berhad Belum disijilkan Mukah
Lat/Long: 
2.685026/112.547550
11Sungai Kubud EstateKeresa Plantations Sdn Bhd Belum disijilkan Bintulu
Lat/Long: 
3.119583/113.448446
12Jiba EstateKeresa Plantations Sdn BhdAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.119926/113.445528
13Sujan EstateKeresa Plantations Sdn BhdAda sijil Bintulu
Lat/Long: 
3.163977/113.605564
14E. RajawaliSime Darby Plantation BerhadAda sijil Bintulu
Lat/Long: 
3.392837/113.425075
15E. SemarakSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.375358/113.376495
16E. TakauSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.388382/113.331863
17E. DerawanSime Darby Plantation BerhadAda sijil Bintulu
Lat/Long: 
3.409116/113.360187
18E. DamaiSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.434249/113.403054
19E. SahuaSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.458924/113.370781
20E. BayuSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.497990/113.378334
21E. SamuderaSime Darby Plantation BerhadAda sijil Bintulu
Lat/Long: 
3.504159/113.410435
22Suburmas EstateSuburmas Plantations Sdn Bhd (milik PPB Oil Palms Berhad – Wilmar)Belum disijilkanBintulu
Lat/Long: 
3.519579/113.361683
23E. BelianSime Darby Plantation BerhadAda sijil Bintulu
Lat/Long: 
3.369818/113.560948
24E. Kelida Sime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.365706/113.622746
25E. LavangSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.425339/113.588414
26E. Lavang (SE)Sime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu:
Lat/Long: 
3.400663/113.591160
27E. RasanSime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.403405/113.635792
28E. Ruai Sime Darby Plantation BerhadAda sijilBintulu
Lat/Long: 
3.450699/113.622059
29E. ChartquestSime Darby Plantation BerhadAda sijilMiri
Lat/Long: 3.489766/113.602147
30E. PekakaSime Darby Plantation BerhadAda sijilMiri
Lat/Long: 
3.481541/113.641972
31E. DulangSime Darby Plantation BerhadAda sijilMiri
Lat/Long: 
3.456868/113.680424
32E. PerohSime Darby Plantation BerhadAda sijilMiri
Lat/Long: 
3.462351/113.723683
33Kaminsky EstateKaminsky Sdn Bhd (milik PPB Oil Palms Berhad – Wilmar)Ada sijilMiri
Lat/Long: 
3.397236/113.752522
34Saremas 2 EstateSaremas Sdn Bhd (milik PPB Oil Palms Berhad – Wilmar)Ada sijilMiri
Lat/Long: 
3.433221/113.777928
35Segarmas EstateSegarmas Plantations Sdn Bhd (milik PPB Oil Palms Berhad – Wilmar)Ada sijilMiri
Lat/Long: 
3.465435/113.836293
36Saremas 1 EstateSaremas Sdn Bhd (milik PPB Oil Palms Berhad – Wilmar)Ada sijil Miri
Lat/Long: 
3.520265/113.747029
37 Suai EstateSaremas Sdn Bhd (milik PPB Oil Palms Berhad – Wilmar)Ada sijil Miri
Lat/Long: 
3.598391/113.736729
38BJ Corporation (Lot 20)APL (milik FELDA Global Ventures Holdings Berhad) Belum disijilkan Miri
Lat/Long: 
3.350968/114.100957
39Fortune (Lot 10)APL (milik FELDA Global Ventures Holdings Berhad) Belum disijilkan Miri
Lat/Long: 
3.455154/114.195068
40Grand Performance (Lot 18)APL (milik FELDA Global Ventures Holdings Berhad)Belum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.566867/114.365700
41Incosetia (Lot 16)APL (milik FELDA Global Ventures Holdings Berhad)Belum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.601132/114.263389
42Kronos (Lot 15)APL (milik FELDA Global Ventures Holdings Berhad)Belum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.581944/114.171379
43TegaiIOI Corporation BhdBelum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.612097/114.089668
44IOI Corporation BhdIOI Corporation BhdBelum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.633340/114.133613
45SejapIOI Corporation BhdBelum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.668288/114.154899
46 Bukit LimauBoustead Plantations BerhadBelum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.645675/114.210518
47Loagan BunutBoustead Plantations BerhadBelum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.718994/114.280535
48Sungai LelakBoustead Plantations BerhadBelum disijilkanMiri
Lat/Long: 
3.812177/114.282595
No. Ladang SyarikatStatus Pensijilan RSPOAlamat

Modul 6: Mekanisme Aduan dan Rayuan RSPO

Sistem aduan RSPO adalah proses yang adil, telus dan saksama bagi mengendali dan menangani aduan terhadap ahli RSPO. Walaupun begitu, ia tidak bertujuan untuk mengganti undang-undang dan sistem yang berkuatkuasa.

Tujuan Sistem Aduan

  1. Membantu RSPO dalam menangani aduan-aduan terhadap mana-mana ahli RSPO.
  2. Memastikan bahawa sebarang dakwaan tentang pelanggaran Dokumen Utama RSPO dapat diselesaikan secara adil, saksama dan telus.
  3. Melindungi integriti dan kepercayaan terhadap RSPO.

Prosedur Aduan dan Rayuan RSPO

Anda boleh menghantar aduan kepada pihak RSPO secara online di https://rspo.secure.force.com/complaintform.

Selain itu, anda boleh memuat turun Borang Aduan dan emelkan kepada complaints@rspo.org. Sila baca semua maklumat yang berkaitan sebelum mengemukakan aduan. Sila layari https://askrspo.force.com/Complaint/s/ untuk makluman lanjut.

Anda boleh menjejak kes anda secara online di https://askrspo.force.com/Complaint/s/casetracker.


Muat Turun:


Modul 5: Pekebun Kecil Sawit

Terdapat dua jenis pekebun kecil sawit di Malaysia iaitu pekebun kecil bebas dan pekebun kecil skim. Menurut Lembaga Minyak Sawit Malaysia (MPOB), pekebun kecil skim adalah pekebun kecil di bawah pengawasan FELDA, RISDA, FELCRA dan Skim Pembangunan Tanah Negeri. RSPO pula mendefinisikan pekebun kecil skim sebagai pekebun kecil yang terikat dengan kontrak, perjanjian kredit atau perancangan dengan kilang tertentu.

Pekebun kecil skim tidak dapat memilih tanaman yang mereka tanam, teknik penanaman dan pengurusan tanaman diawasi oleh pengurus kilang, estet atau skim.

Pekebun kecil bebas adalah mereka yang bebas mengatur, mengurus dan membiayai secara sendiri serta mempunyai kebebasan untuk memilih cara penggunaan tanah, memilih jenis tanaman dan cara pengurusan sendiri.

Isu dan Cabaran Bagi Pekebun Kecil

  • Kurang sokongan kewangan dan kemampuan untuk membeli benih dan baja
  • Kebergantungan kepada orang tengah/peniaga buah kelapa sawit. Kadangkala peniaga mengenakan yuran pelbagai yang terlalu tinggi (forklif, dan sebagainya) dan mengaut keuntungan yang berlebihan daripada pekebun kecil.
  • Keadaan tempat pengumpulan FFB yang kotor dan menjejaskan kualiti buah.

Program Pensijilan RSPO Bagi Pekebun Kecil

Pensijilan RSPO membantu pekebun kecil untuk meningkatkan hasil, menembusi pasaran antarabangsa, memperbaiki mata pencarian mereka dan mengurangkan risiko konflik tanah. Pensijilan adalah simbol kepercayaan dan bukti amalan mampan dalam sesuatu operasi.

Pensijilan RSPO Bagi Pekebun Kecil.
Testimoni Program Pensijilan RSPO Untuk Pekebun Kecil – Cerita Narno.

Sila layari https://rspo.org/smallholders untuk makluman lanjut mengenai Program Pensijilan RSPO Untuk Pekebun Kecil.


Tabung Sokongan Untuk Pekebun Kecil RSPO (RSPO Smallholder Support Fund (RSSF)).

Program Tabung Sokongan Untuk Pekebun Kecil RSPO (RSSF)

RSPO telah menubuhkan satu dana sokongan yang dapat membantu pekebun kecil untuk mendapatkan pensijilan dan perakuan RSPO. Tabung ini dapat mengurangkan kos pekebun kecil dalam tiga kategori utama:

  • Pensijilan
    • Segala persediaan ke arah pensijilan seperti kos latihan Amalan Pengurusan Baik (Best Management Practices), sistem dokumentasi, dan sistem kawalan dalaman
  • Audit
    • Satu kali audit tetapi tidak termasuk Penilaian Pra-Audit
  • Impak
    • Merujuk kepada sebarang projek selain daripada projek pensijilan dan audit seperti pemetaan ladang pekebun kecil, penilaian Nilai Konservasi Tinggi (High Conservation Value) di kawasan berisiko tinggi, penyertaan pekebun kecil di kawasan bidang kuasa dan sebagainya.

Cara Permohonan RSSF

Pemohon perlu mengenalpasti jenis pembiayaan yang diperlukan dengan memuat turun dan melengkapkan templat cadangan seperti berikut:

  • Permintaan dana untuk pembiayaan Kos Audit Pensijilan Pekebun Kecil
  • Permintaan dana untuk Projek Pensijilan Pekebun Kecil
  • Permintaan dana untuk pembiayaan Projek Impak Pekebun Kecil

Sila layari https://rspo.org/smallholders/rspo-smallholder-support-fund-rssf/introduction-rssf untuk makluman lanjut mengenai RSSF.


Bahan bacaan:


Modul 4: Pekerja Perladangan Sawit

Menurut data Lembaga Minyak Sawit Malaysia (MPOB) pada 2014, terdapat 451,507 buruh yang bekerja di sektor perladangan sawit di Malaysia. 78% daripada jumlah ini merupakan warga asing yang majoritinya bekerja sebagai penuai dan pengumpul buah tandan segar (FFB). Ladang kelapa sawit berskala besar banyak bergantung kepada pekerja asing, terutamanya dari Indonesia, Bangladesh, Nepal, Kemboja dan India.

Kurang perhatian diberikan kepada hak buruh, walaupun penganiayaan buruh yang berleluasa termasuk upah yang tidak mencukupi, buruh kanak-kanak dan perdagangan manusia, berlaku di seluruh dunia.

RSPO telah menetapkan dalam Prinsip 6 dalam Prinsip & Kriteria 2018 tentang penghormatan hak dan syarat pekerja bagi memastikan keadaan kerja dan tempat kerja yang selamat dan mesti dipatuhi oleh industri.

Kriteria dalam Prinsip 6 terdiri daripada yang berikut:

  • 6.1 Sebarang bentuk diskriminasi adalah dilarang.
  • 6.2 Gaji dan keadaan kerja untuk kakitangan dan pekerja serta pekerja kontrak akan sentiasa memenuhi sekurang-kurangnya piawaian minimum perundangan atau industri serta cukup untuk menyediakan sara hidup yang mencukupi (Decent Living Wage).
  • 6.3 Unit pensijilan menghormati hak semua kakitangan untuk membentuk dan menyertai kesatuan sekerja pilihan mereka dan untuk penawaran bersama secara kolektif. Di mana hak untuk kebebasan berpersatuan dan penawaran kolektif dibataskan di bawah undang-undang, majikan memudahkan cara-cara untuk berpersatuan secara berdikari dan bebas dan untuk semua kakitangan tersebut.
  • 6.4 Kanak-kanak tidak diambil bekerja atau diekploitasi.
  • 6.5 Tidak ada gangguan atau penganiayaan di tempat kerja, dan hak-hak reproduksi adalah dilindungi.
  • 6.6 Tiada sebarang bentuk buruh paksa atau pemerdagangan buruh digunakan.
  • 6.7 Unit pensijilan memastikan bahawa persekitaran kerja di bawah kawalannya adalah selamat dan tiada risiko kepada kesihatan.

Pihak Ecological Observation and Wetlands Conservation (ECOTON) dengan kerjasama BothENDS, Lembaga Studi & Advokasi Masyarakat (ELSAM) dan Lembaga Gemawan telah menghasilkan sebuah video infografik mengenai Hak Pekerja Ladang Sawit berdasarkan Prinsip dan Kriteria RSPO 2018. Sila tukan butang CC untuk aktifkan sari kata Bahasa Melayu, Inggeris atau Indonesia jika perlu.

Infografis Hak Buruh Perkebunan Kelapa Sawit Berdasarkan Prinsip & Kriteria RSPO 2018.
Kampung Mesra Kanak-Kanak Di Perladangan Sawit dengan pensijilan RSPO di Indonesia.

Bahan bacaan:


Modul 3: Hak Asasi Manusia & FPIC

Mengiktiraf dan menghormati hak asasi manusia adalah salah satu asas utama bagi pengeluar minyak sawit yang mampan.

Di bawah Prinsip & Kriteria RSPO, penanam yang diperakui mesti menunjukkan komitmen dalam meningkatkan kehidupan, kesejahteraan sosial dan alam sekitar bagi semua pihak yang tinggal dan bekerja dalam serta sekitar kawasan ladang sawit milik penanam.

Penanam yang diperakui juga mesti menunjukkan bahawa penggunaan hak guna tanah komuniti dilindungi dengan melaksanakan Izin Berasaskan Makluman Awal, Bebas dan Telus (FPIC). FPIC tersebut mestilah dipersetujui oleh komuniti tempatan tanpa sebarang bantahan selaras dengan penggunaan undang-undang tanah hak adat komuniti.

Penerangan maksud FPIC dari SUHAKAM.

Maksud Proses Izin Berasaskan Makluman Awal, Bebas and Telus (FPIC) [sari kata/subtitle Bahasa Melayu].

Prinsip & Kriteria RSPO 2018.

Bahan bacaan:


Modul 2: Pensijilan

Proses pensijilan adalah penting bagi mengawal kesan pengeluaran produk ke atas alam sekitar dan hak asasi manusia. Pensijilan dapat memberi jaminan kepada pengguna bahawa piawaian pengeluaran sesebuah produk adalah mampan. Pensijilan RSPO dapat memastikan pengeluaran minyak sawit yang mampan terhadap alam dan manusia.

Bagaimanakah Pensijilan RSPO Berfungsi?

Pengeluar minyak kelapa sawit hanya boleh diberikan pensjilan RSPO selepas melalui pengesahan proses pengeluaran minyak sawit mampan yang ketat mengikut Prinsip & Kriteria RSPO 2018. Pensijilan ini boleh ditarik balik pada bila-bila masa sekiranya berlaku pelanggaran peraturan dan piawaian.

Maksud pensijilan dan pensijilan RSPO.
Prinsip & Kriteria 2018: Sistem piawaian mampan yang digunakan oleh RSPO.

Bahan bacaan:


Modul 1: Pengenalan RSPO

RSPO adalah singkatan bagi Roundtable of Sustainable Palm Oil (RSPO) atau Meja Bulat Mengenai Minyak Sawit Mampan. RSPO menyatukan 7 sektor industri kelapa sawit iaitu pembekal, peniaga kelapa sawit, pengeluar barangan pengguna, peruncit, bank atau pelabur, dan organisasi alam sekitar dan sosial bukan kerajaan (NGO) bagi membangunkan dan melaksanakan standard global pengeluaran minyak sawit mampan atau lestari.

Sila layari https://rspo.org/about untuk maklumat lanjut.


Bahan Bacaan:


Jerebu dan Pembakaran Terbuka

Jerebu di Bandaraya Kuching 2019. Gambar diambil daripada Utusan Borneo Online.

Pada setiap tahun, negara kita akan dilitupi oleh langit yang suram dan kelabu, dipenuhi asap tebal dan udara berbau hangit yang menyukarkan kita untuk bernafas dengan selesa. Namun, masalah ini bukan hanya dihadapi oleh rakyat Malaysia, malah hampir seluruh kawasan Asia Tenggara sepanjang bulan Julai sehingga Oktober. Perkara ini amat merunsingkan, lebih-lebih lagi apabila negara terpaksa menutup sekolah dan prasarana lain bagi melindungi rakyat. Persoalannya adalah, apakah punca sebenar bagi masalah jerebu ini? Bagaimana kita mengatasinya?

Sebelum kita mengenalpasti punca jerebu, mari kita teliti apakah itu jerebu. Jerebu berlaku apabila kuantiti partikel-partikel di udara terlalu banyak dan berkumpul, sehingga menjejaskan penglihatan mata kasar manusia. Partikel-partikel kecil ini tidak dapat dilihat dengan mata kasar, tetapi jika ia wujud dalam kuantiti yang banyak, ia dapat menyekat pancaran cahaya matahari ke permukaan bumi dan seterusnya mengurangkan jarak pandangan mata kasar. Dari mana datangnya partikel-partikel ini? Partikel-partikel yang berterbangan di udara ini boleh berlaku secara semula jadi atau terhasil dari aktiviti-aktiviti manusia[1].

Secara amnya, punca-punca jerebu boleh diakibatkan oleh penghasilan asap daripada aktiviti perkilangan serta kenderaan bermotor, dan aktiviti pembakaran secara terbuka. Pada tahun 2019, punca terbesar jerebu ialah tradisi pembukaan atau pembersihan tanah dengan cara tebas dan bakar khususnya di wilayah Sumatera dan Kalimantan. Namun begitu, terdapat juga titik panas yang direkodkan di Sabah dan Sarawak, terutamanya pada bulan Ogos dan September[2]. Fenomena jerebu ini teramat serius sehingga kerajaan mengarahkan 2,459 sekolah rendah dan menengah di seluruh Malaysia ditutup setelah bacaan Indeks Pencemaran Udara (IPU) melebihi 200; di paras yang sangat tidak sihat[3].

Kebanyakan titik panas yang direkodkan merupakan kawasan tanah gambut yang seringnya dibakar untuk penyediaan penanaman kelapa sawit dan pokok-pokok bagi penghasilan kertas[4][5]. Pembakaran terbuka tanah adalah cara mudah bagi petani untuk membersihkan tanah tanpa perlu mengerahkan lebih banyak tenaga. Namun begitu, bukan petani luar bandar sahaja yang menjadi dalang bagi aktiviti tidak bertanggungjawab ini tetapi juga pemilik syarikat ladang kelapa sawit besar-besaran turut bersalah dalam hal ini[6].

Jerebu bukanlah satu-satunya kesan buruk daripada aktiviti pembakaran terbuka. Kanak-kanak dan orang tua akan lebih terdedah kepada penyakit mata, radang paru-paru, lelah, penyakit kulit dan pelbagai alergi lain yang disebabkan oleh bahan tercemar di udara. Oleh itu, kita seharusnya bersama-sama untuk menghentikan segala bentuk aktiviti pembakaran terbuka, baik di kawasan kampung, perumahan bandar, ataupun kawasan perindustrian.

Tambahan pula, terdapat pelbagai alternatif lain yang boleh kita lakukan bagi mencegah kebakaran terbuka[7]. Antaranya ialah

  • Menanam sampah sarap organik (seperti sisa makanan dan potongan sayur terbuang) untuk dijadikan baja
  • Memastikan api rokok dipadamkan sepenuhnya sebelum membuang puntung tersebut dengan bertanggungjawab
  • Sisa-sisa pertanian, cantasan pokok, ranting-ranting di ladang dan kebun direputkan sebagai baja
  • Reja-reja kayu di tapak pembinaan dijual atau diguna semula
  • Mengamalkan amalan kitar semula dengan efektif
  • Melaporkan kepada pihak berkuasa jika berlaku pembakaran terbuka

Demi menangani masalah ini, Lembaga Sumber Asli dan Alam Sekitar Sarawak telah menetapkan denda kepada pesalah sebanyak[8]:

  • Denda – RM100,000.00 atau 5 tahun penjara jika disabit kesalahan
  • Tangkapan berulang – RM1,000 setiap satu hari

Kepada siapakah boleh kita laporkan aktiviti pembakaran terbuka? Kita boleh berhubung dengan beberapa badan berkuasa jika terdapatnya aktiviti pembakaran terbuka. Anda boleh menghubungi:

Gambar diambil daripada FB Unit Komunikasi Awam Sarawak (UKAS).

Rujukan:

[1] https://www.infosihat.gov.my/index.php/isu-semasa/51-jerebu

[2] http://asmc.asean.org/asmc-haze-hotspot-monthly-new#Hotspot

[3] https://www.bharian.com.my/berita/nasional/2019/09/608397/2459-sekolah-ditutup-akibat-jerebu-mulai-esok

[4] https://www.hmetro.com.my/utama/2019/09/497854/industri-kertas-jadi-dalang

[5] https://www.bbc.com/news/world-asia-34265922

[6] https://www.freemalaysiatoday.com/category/bahasa/2019/09/14/indonesia-sasar-ladang-sawit-milik-malaysia-berkait-jerebu-kata-eksekutif-syarikat/

[7] https://www.doe.gov.my/portalv1/en/info-umum/larangan-pembakaran-terbuka/131

[8] https://www.thestar.com.my/news/nation/2019/11/06/sarawak-comes-down-hard-on-open-burning-culprits

Sudahkah Anda Mendaftar Sebagai Pengundi?

Diambil dari laman web SPR https://mysprdaftar.spr.gov.my/

Sudahkah anda bersedia untuk pilihanraya yang akan datang? Jangan gusar!

Suruhanjaya Pilihanraya (SPR) telah menubuhkan MySPR yang memudahkan kita untuk mendaftar sebagai pengundi secara online. Jika anda dan rakan-rakan, atau keluarga masih belum mendaftar, sila layari laman web https://mysprdaftar.spr.gov.my/ dan ikuti langkah-langkah yang seterusnya.

Pastikan anda menghantar dokumen-dokumen yang berikut:

  1. Nama penuh dan alamat berdasarkan Kad Pengenalan / MyKad anda.
  2. Nombor telefon yang boleh dihubungi.
  3. Alamat emel yang boleh dihubungi.
  4. Gambar bahagian hadapan Kad Pengenalan / MyKad anda.
  5. Sebuah selfie dengan Kad Pengenalan / MyKad anda.

*Hanya mereka yang berumur 21 tahun ke atas dapat mengundi.

Galeri: Program Pendampingan RSPO

Bengkel 1: Long Teran Batu, Tinjar, Baram


Bengkel 2: Rumah Budin, Kg Tuyut, Baram


Bengkel 3: Kg Ugos Sugon, Suai, Niah


Bengkel 4: Rh Jacky, Long Lama


Bengkel 5: Rh Sugai, Ulu Niah


Bengkel 6: Rh Meran, Loagan Bunut


Bengkel 7: Rh Clarence, Suai


Bengkel 8: Rh Paing, Selangau


*Semua gambar-gambar berikut adalah hak milik CIVICA RESEARCH. Sila hubungi kami jika terdapat permasalahan.

Kepentingan perbahasan ucapan titah diraja bagi menyemak ketelusan kerajaan (21 Mei 2020)

Fakhrurrazi Rashid ialah koordinator penyelidik Research for Social Advancement (Refsa) dan rakan penyelidik Civica Research

Sidang Parlimen Malaysia

Tanpa perbahasan, ia seolah-olah memberi mesej ‘salah’ kepada rakyat bahawa institusi Parlimen tidak penting, ujar Fakhrurrazi Rashid.

Saya membaca laporan berita Astro Awani tentang pandangan Profesor Madya Shamrahayu Ab Aziz, yang mengulas sidang Parlimen pada 18 Mei dalam masa sehari. Terdapat dua premis yang diberikan Shamrahayu.

Pertama, persidangan Parlimen sehari sah berdasarkan peruntukan Perkara 55 Perlembagaan Persekutuan. Beliau menambah bahawa ketiadaan perbahasan pada sidang 18 Mei wajar.

Kedua, Shamrahayu menyatakan ahli parlimen tidak boleh mempertikaikan ucapan titah diraja pada pembukaan sidang Parlimen. Beliau memetik definisi titah daripada Kamus Dewan Bahasa dan Pustaka yang membawa maksud perintah dan arahan.

Kedua-dua premis yang dibawa Shamrahayu telah memberi konotasi dan fakta yang tidak mencerminkan sistem demokrasi berparlimen dan raja berpelambagaan yang termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan.

Profesor emeritus Shad Saleem Faruqi melihat sidang Parlimen selama sehari amat dikesali dari sudut amalan demokrasi walaupun ia selari dengan peruntukan Perlembagaan Persekutuan.

Shad Saleem melihat kepentingan perkhidmatan Parlimen untuk membahas dan meminda akta tertentu agar ia memberi jaminan keselamatan dan ekonomi buat rakyat berdepan kebiasaan baharu akibat Covid-19.

Jelas sekali pandangan Shad Saleem Faruqi telah menjawab premis pertama Shanrahayu yang hanya mengambil isu teknikal Perlembagaan Persekutuan tanpa mempertimbangkan suasana semasa negara yang berhadapan krisis ekonomi.

Hujah Shamrahayu umpama menggugat ‘roh’ Parlimen sebagai sebuah institusi yang tertegak untuk membela keadilan dan solidariti rakyat pada saat-saat yang genting ini.

Ucapan dasar kerajaan perlu semakan Parlimen

Bagi menjawab premis kedua Shamrahayu, Perkara 60 Perlembagaan Persekutuan menyatakan dengan jelas Yang di-Pertuan Agongsebagai ketua negara boleh menyampaikan titah diraja ini sama ada di Dewan Rakyat atau Dewan Negara pada pembukaan Parlimen setiap tahun.

Titah diraja merupakan amalan tradisi parlimen Westminster yang dipanggil “throne speech”. Dalam amalan parlimen era-moden, ucapan titah diraja dipanggil “ucapan dasar” pihak kerajaan. Mengapa ia dipanggil ucapan dasar kerajaan?

Titah diraja mengandungi butiran lanjut mengenai perancangan, dasar, prestasi dan hala tuju kerajaan sepanjang tahun tersebut untuk dimaklumkan kepada Parlimen.

Isi kandungan dan ucapan titah diraja ditulis sendiri oleh jemaah menteri dan kemudiannya dipersembahkan kepada Yang di-Pertuan Agong untuk berucap di hadapan Parlimen. Hal ini berpatutan dengan Perkara 40 (1) menjelaskan Yang di-Pertuan Agong sebagai raja berpelembagaan yang bertindak atas nasihat jemaah menteri.

Maka, ucapan titah diraja pada 18 Mei telah menggariskan dasar dan keutamaan kerajaan dalam mendepani ‘kebiasaan bahru’ dalam soal ekonomi rakyat, negara dan cabaran pandemik Covid-19 yang dijangkakan masih memerlukan perancangan yang lebih inklusif.

Menjadi satu amalan di Dewan Rakyat apabila ahli Parlimen perlu meneliti, menyemak dan membahas dasar kerajaan yang terdapat dalam titah diraja. Perbahasan ini bertujuan untuk menambah baik dan memberi ruang kepada ahli Parlimen membangkitkan isu-isu rakyat untuk dipertimbangkan oleh kerajaan.

Yang di-Pertua Dewan Rakyat akan memperuntukan sekurang-kurangnya lima hari untuk ahli Parlimen membahaskan usul “menjunjung kasih” titah titah diraja, diikuti sesi penggulungan menteri dalam menjawab segala isu yang dibangikitkan oleh ahli Parlimen ketika waktu perbahasan.

Pada penggal pertama, mesyuarat pertama Parlimen ke-14, sebanyak 13 hari telah diperuntukkan oleh Yang di-Pertua kepada ahli Parlimen untuk membahaskan titah diraja dan menteri menggulung perbahasan.

Kemudian, usul titah diraja ini perlu diundi di Dewan Rakyat sebelum dibahaskan di Dewan Negara.

Dengan mengambil kira persekitaran ekonomi rakyat dan negara yang kian meruncing, maka perbahasan di Parlimen dalam soal nasib rakyat dan perancangan ekonomi negara perlu disegerakan,

Namun, titah diraja pada 18 Mei telah menyaksikan ahli Parlimen tidak diberikan ruang berbahas dasar kerajaan dalam ucapan titah diraja. Notis daripada Dewan Rakyat tidak menerangkan secara spesifik bilakah undian ke atas titah diraja akan mengambil tempat.

Risiko undi titah diraja kepada kestabilan kerajaan

Notis yang dikeluarkan Yang di-Pertua Dewan Rakyat juga menyatakan bahawa sidang Parlimen akan tamat selepas ucapan titah diraja selesai tanpa perbahasan dan undian daripada ahli Parlimen. Persoalannya, mengapa pihak ketua majlis tidak meneruskan kedua-dua proses tersebut?

Bagi saya, keputusan ini merupakan susunan politik untuk mengelakkan ujian awal kerajaan Perikatan Nasional atas sokongan dan legitemasi mereka di parlimen.

Menurut badan pemikir, Institue of Government, UK, ucapan titah diraja penting kerana ia menguji kemampuan kerajaan memperolehi sokongan majoriti Parlimen. Undian ucapan titah diraja merupakan salah satu kaedah untuk membuat undi tidak percaya kepada perdana menteri.

Kerajaan yang mempunyai majoriti di Parlimen tidak akan berhadapan dengan masalah ketika undian titah diraja berlangsung. Tetapi, kerajaan minoriti atau mempunyai majoriti yang tipis akan menghadapi ujian yang agak mencabar untuk memastikan ahli parlimen tidak menolak ucapan titah diraja.

Situasi ini pernah berlaku di UK pada tahun 1924 apabila ucapan titah diraja kerajaan Konservatif dibawah Perdana Menteri Stanley Baldwin ditolak ahli parlimen UK. Tetapi, penolakan ucapan titah diraja ini jarang berlaku memandangkan parti pemerintah mempunyai kedudukan majoriti di parlimen.

Di Malaysia, ucapan titah diraja tidak pernah ditolak oleh Parlimen. Perkara ini atas beberapa dakwaan tidak berasas mengatakan ahli Parlimen yang menolak ucapan titah diraja dianggap sebagai menderhaka kepada Yang di-Pertuan Agong. Sejauh manakah dakwaan ini benar?

Ahli parlimen hanya mengkritik dasar kerajaan yang terkandung dalam ucapan titah diraja, bukan keperibadian Yang Di-Pertuan Agong. Perkara 63(5) Perlembagaan Persekutuan menghalang ahli Parlimen dan sesiapa sahaja mengkritik kepribadian dan kedudukan Yang di-Pertuan Agong.

Oleh itu, menyemak atau mengkritik dasar kerajaan dalam ucapan titah diraja merupakan tanggungjawab ahli Parlimen dan bukan mengancam institusi raja.

Atas risiko undian ucapan titah diraja ini, maka ia boleh menjadi faktor kerajaan PN hanya menghadkan sidang parlimen 18 Mei kepada ucapan titah diraja tanpa sebarang perbahasan atau undian.

Persoalannya, bilakah akan berlakunya perbahasan titah diraja dan adakah undian titah diraja akan berlaku? Perkara ini perlu diperjelaskan Yang di-Pertua Dewan Rakyat dan ketua majlis Parlimen.

Oleh sebab itu, keputusan mengadakan sidang selama sehari tanpa perbahasan titah diraja dilihat tidak berpatutan memandangkan terdapat pelbagai perkara berkaitan jaminan ekonomi dan kesihatan yang perlukan perbincangan yang lebih komprehensif di Parlimen.

Tanpa perbahasan titah diraja, ia seolah-olah memberi mesej ‘salah’ kepada rakyat bahawa institusi Parlimen tidak penting apatah lagi ketika negara berhadapan dengan krisis Covid-19.

Malah keputusan kerajaan membawa pindaan undang-undang dan perbahasan pada bulan Julai akan menyebabkan rakyat terdedah dengan risiko krisis ekonomi yang lebih tinggi berdepan Covid-19. Adakah persidangan Julai ini akan memberi ruang seadilnya untuk ahli Parlimen meneliti dan membahaskan pindaan akta?

Kesemua ulasan ini bukan semata-mata menyangkal premis ‘separuh masak’ Shamrahayu yang gagal menjelaskan kerangka demokrasi berparlimen dan raja berpelembagaan kepada rakyat. Tetapi, ia sebagai satu perspektif dalam mengeluarkan institusi parlimen yang dipandang hanya sebagai institusi politik yang tidak berubah sejak beberapa dekad yang lalu.

Punca kuasa institusi parlimen terletak dalam Perlembagaan Persekutuan, bukan dengan memetik definisi daripada Kamus Dewan Bahasa dan Pustaka yang akhirnya menimbulkan salah faham rakyat atas undang-undang tertinggi negara.

(Artikel ini pertama kali diterbitkan di Aliran pada 21 Mei 2020)

Adakah Covid-19 mengubah politik negara? (13 April 2020)

Fakhrurrazi Rashid, CIVICA Research Associate & Koordinator Program, Research For Social Advancement (REFSA)

Apakah destinasi Malaysia dalam aspek demokrasi dan ekonomi pasca-Covid-19 ini?

Covid-19 telah mengembalikan kuasa agak luas kepada parti pemerintah yang belum berhadapan dengan ujian sokongan majoriti di Parlimen, ujar Fakhrurrazi Rashid.

Pandemik Covid-19 sebenarnya telah memberi kesan kepada situasi politik dunia dan negara.

Meskipun ada yang cuba untuk melakukan ‘gencatan senjata’ dalam perbezaan politik waktu ini, tetapi realiti politik itu tidak pernah statik dan sentiasa bergerak.

International Crisis Group (ICG), sebuah badan pemikir di Belgium, menyatakan krisis pandemik Covid-19 memberi kesempatan kepada pemimpin kerajaan untuk meluaskan kuasa dan objektif mereka di peringkat antarabangsa dan politik domestik. Keputusan untuk menagguhkan pilihan raya, parlimen tidak berfungsi dan kawalan pergerakan ketika Covid-19 telah memberikan kuasa kepada kerajaan untuk bergerak lebih maju dari sudut kuasa politik tanpa semak dan imbang.

Stephen Welt, ahli akademik daripada Universiti Harvad melihat “Covid-19 bakal mencipta masyarakat yang mempunyai kebebasan terhad pasca-pandemik (‘less free’ post pandemic society). Kawalan kerajaan hari ini akan mewujudkan sebuah masyarakat yang terpaksa bergantung kepada pemerintah, dan ia akan berlanjutan dalam tempoh yang panjang. Manipulasi data dan informasi daripada pihak kerajaan boleh berlaku untuk mengawal tingkah-laku masyarakat.

Wolfgang Markel, pengarah Jabatan Demokrasi dan Pendemokrasian di Pusat Kajian Sains Sosial Berlin (WZB), menimbulkan dua senario yang boleh membentuk masyarakat ketika ini. Pertama, masyarakat akan hilang kepercayaan kepada sistem jika kerajaan gagal menangani krisis ini dengan baik. Kedua, kumpulan elit politik akan menggunakan pendekatan autokratik untuk menjayakan objektif mereka. Tambahnya lagi, situasi ini akan mencipta masyarakat yang berpandangan mereka tidak memerlukan parlimen atau demokrasi untuk mentadbir negara.

Disebalik kegelisahan ruang demokrasi yang terhad, Covid-19 telah mencipta solidariti antara masyarakat dunia untuk mengambil berat antara satu dan yang lain. Martin Voss, ahli Sosiologi daripada Universiti Berlin menyatakan keakraban dan solidariti kemanusiaan dalam keadaan yang menakjubkan ketika ini.

Namun, perbezaan kelas dan material boleh membawa kita kepada realiti ketidaksamrataan dari segi ekonomi yang membentuk rasa dan pemikiran yang berlainan ketika Covid-19. Voss menambah “mereka yang merasakan tidak dilayan dengan adil selama ini akan merasa bertambah tidak adil dan kumpulan selama ini mempunyai status akan rasa kelebihan mereka kian hilang”.

Hujah-hujah ini membawa kita kepada satu persoalan utama: adakah Covid-19 ini akan mengubah landskap politik Malaysia? Apakah destinasi Malaysia dalam aspek demokrasi dan ekonomi pasca-Covid-19 ini? Adakah nilai kemasyarakatan akan dibentuk ke arah menyokong kerajaan autokratik?

Pasca krisis yang berlaku di Malaysia akan mengukuhkan lagi parti pemerintah meskipun pun krisis telah memberi kesan buruk kepada rakyat. Reformasi 1998 meskipun memberi satu ledakan rakyat besar-besaran, Barisan Nasional pimpinan Dr Mahathir Mohamad kekal dipilih menjadi kerajaan dalam pilihan raya umum 1999.

BN terus kekal memerintah pada tahun 2013 meskipun ekonomi negara dihimpit dengan Krisis Kewangan Dunia tahun 2009. Bantuan Rakyat 1Malaysia (BR1M) yang dimulakan pada tahun 2012 telah menjadi dasar pendekatan lembut BN meraih sokongan rakyat. Pendekatan ini berjaya mengekalkan BN untuk satu penggal sebelum tewas dalam pilihan raya umum 2018.

Perikatan Nasioanl juga telah menggunakann pendekatan yang sama seperti BR1M, dengan memberikan Bantuan Prihatin Nasional (BPN). Objektif utama BPN bukanlah menyelesaikan isu sebenar rakyat, tetapi sebagai mesej untuk menimbulkan keyakinan rakyat, melihat imej PN sebagai kerajaan yang seperti dipilih oleh rakyat.

Konsep ini dipanggil ‘balas budi’ daripada kerajaan dan sebagai balasannya, rakyat perlu menyokong kerajaan. Mengapa perkara ini masih berlaku meskipun kerajaan Pakatan Harapan telah mengambil kerajaan pada 9 Mei 2018?

Berdasarkan buku How Democracies Die karya Steven Levitsky dan Daniel Ziblatt, usaha parti politik dan rakyat mempertahankan perlembagaan negara perlu diikuti dengan amalan nilai-nilai demokrasi. Tanpa nilai demokrasi ini, semak dan imbang terhadap perlembagaan sukar dilaksanakan. Pihak yang berkuasa akan menggunakan institusi rakyat, undang-undang dan media sebagai ‘senjata politik’ menumbangkan lawannya.

Kita mengakui PH telah melakukan pelbagai reformasi institusi dalam beberapa aspek urus tadbir negara. Tetapi, PH tertinggal dalam memperluaskan norma-norma demokrasi semasa pemerintahan. Reformasi institusi tanpa nilai demokrasi akan menggambarkan perubahan secara mendalam. Oleh sebab itu, sistem demokrasi negara hari ini masih sama dan mampu mengembalikan pemimpin politik autokratik bagi mengawal pandangan rakyat.

Saifuddin Abdullah, Menteri Komunikasi dan Multimedia berkata (Bernama, 4 April 2020) “kalau orang menolak parti politik itu lazim, tetapi jangan sampai orang menolak kerajaan kerana akan berlaku ketidakstabilan dan sebagainya”.

Mesej ini jelas untuk menimbulkan rasa sebersalah kepada rakyat agar tidak mengkritik dan menolak kerajaan PN yang kini sedang membeli masa untuk menstabilkan kedudukan politik mereka.

Persoalan besar yang kita hadapi sekarang ialah isu ketelusan dan keterbukaan kerajaan PN dalam membuat keputusan. Begitu penting ketelusan ketika ini bagi memastikan keputusan dibuat adalah tepat dan tidak memanfaatkan hanya sebahagian pihak.

Tetapi, kerana tiada institusi perundangan yang berfungsi dengan baik buat masa ini, maka tiada sebarang semak dan imbang yang boleh dilakukan ke atas PN.

Dalam satu program di Astro Awani, Dzulkefli Ahmad, bekas menteri kesihatan, yang kini mengetuai Majlis Tindakan Khas Covid-19 Selangor, memberitahu kerajaan negeri mempunyai akses data Covid-19 yang terhad daripada Kementerian Kesihatan. Tanpa data yang tepat, kerajaan negeri tidak boleh melakukan ikhtiar lain seperti memperluaskan ujian Covid-19 dan sasaran mikro.

Maklumat yang terhad ini daripada kerajaan persekutuan agak bercanggah dengan Pertubuhan Kesihatan Dunia (WHO) yang mengetengahkan pendekatan kerajaan dan masyarakat menyeluruh.

Kerajaan persekutuan tidak boleh bertindak sendiri sekiranya mereka benar-benar mahu meredakan lengkok Covid-19 di seluruh negara. Kurangnya koordinasi dengan semua pihak berkepentingan bermaksud kerajaan persekutuan tidak komited bekerjasama secara serius dalam memerangi Covid-19.

Dengan situasi kawalan kerajaan PN hari ini, kita dapat rumuskan bahawa Covid-19 tidak mengubah politik negara ke arah yang lebih terbuka dan demokratik. Ia telah mengembalikan kuasa agak luas kepada parti pemerintah yang belum berhadapan dengan ujian sokongan majoriti di Parlimen. Semak dan imbang kepada kerajaan sama sekali tidak berlaku ketika krisis dan ini akan membuka risiko kepada ketirisan dan salah guna kuasa.

Walau bagaimanapun, kerajaan PN juga akan menempuh jalan sukar pada sidang parlimen 18 Mei nanti. Penilaian dan semakan kepada urus tadbir ketika Covid-19 akan menjadi agenda utama ahli Parlimen.

Terdapat risiko Pakej Rangsangan Ekonomi Prihatin 2020 tidak dapat diluluskan Parlimen disebabkan jumlah ahli parlimen PH dan PN agak nipis. Ketidakstabilan kerajaan PN boleh berlaku dan berkemungkinan pilihan raya umum akan dipanggil.

Politik tidak akan lari daripada persoalan “Who gets what, when and how?”dan pihak yang paling untung dalam krisis Covid-19 ialah BN, blok terbesar dalam PN.

Disebabkan Bersatu masih lagi tidak menentukan hala tuju parti dan kepimpinan, maka kedudukan Muhyiddin Yassin sebagai Perdana Menteri boleh terjejas sekiranya pasukannya tewas dalam pemilihan dengan kem Mahathir. Ketidaktentuan ini memberi kesempatan kepada BN untuk bangkit sebagai parti pemerintah semula.

(This article was first published in Aliran on 13 April 2020.)

Refleksi Ksp Rmk-11: Pertingkat Inisiatif Bantuan Sosial Masyarakat Luar Bandar (27 Oktober 2018)

Muhd Fadhil Abdul Rahman, CIVICA Research Associate & Senior Research Officer, Merdeka Center

Sasaran pendapatan atau statistik kemiskinan yang menjadi kayu ukur, perlu diperhalusi dengan penglibatan agensi-agensi tempatan.

PENBENTANGAN Kajian Separuh Penggal Rancangan Malaysia ke-11 (RMK-11) oleh YAB Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad pada 18 Oktober lalu seolah-olah telah jauh dari ingatan. Namun ia tidak bermakna isi pembentangan berkenaan boleh diketepikan begitu sahaja.

Walaupun idea asas yang terkandung dalam dokumen RMK-11 kelihatan mengulangi tonggak-tonggak terdahulu, kerajaan Pakatan Harapan yang dipilih rakyat pada 9 Mei bertanggungjawab untuk menunaikan pelan yang wujud – dan diselaraskan dengan manifesto yang tertulis dalam kitab keramat, Buku Harapan.

RMK-11 adalah sebuah pelan strategik. Perancangan untuk memperlihatkan kemakmuran negara dalam jangka masa 2 tahun lagi, ditunjangi visi 2020 yang pernah dibawa Tun Dr. Mahathir ketika beliau bergelar Perdana Menteri Malaysia yang ke-4.

Hakikatnya, kelompok sasaran RMK-11 masih sama dengan 10 siri RMK lampau. Golongan miskin dan kurang berkemampuan, lebih dikenali sebagai B40, menjadi tumpuan sekali lagi.

Merujuk kepada statistik keluaran Unit Penyelarasan Pelaksanaan (ICU), Jabatan Perdana Menteri – 200,766 kes kemiskinan (dalam kategori miskin dan miskin tegar) berlegar di seluruh negara pada penghujung Disember 2017. Dan dari jumlah tersebut, 59,924 kes (29.8%) adalah terdiri daripada golongan miskin tegar[1].

Lebih menyedihkan, apabila 73% daripada kelompok miskin tegar (43,834 kes) dilaporkan di Sabah dan Sarawak.

Berbalik kepada isi kandungan RMK-11, beberapa tonggak berkait rapat dengan permasalahan berhubung kemiskinan. Tonggak 2 (‘Memperkukuh pembangunan inklusif dan kesejahteraan rakyat’), Tonggak 3 (‘Menuju ke arah pembangunan wilayah yang seimbang’) dan Tonggak 4 (‘Memperkasa modal insan’) wajar diberi penelitian menyeluruh, khususnya dari aspek implementasi program dan bentuk bantuan yang diberi kepada warga Malaysia yang memerlukan.

Seiring dengan kata-kata yang dialunkan Tun Dr. Mahathir Mohamad, Malaysia kini perlu mendepani cabaran-cabaran sedia ada dengan pendekatan baru yang lebih telus dan berintegriti. Ini adalah masa untuk melunaskan hak rakyat kelompok miskin, yang sekian lama diketepikan secara sistematik dan diberi bantuan minima.

Sekiranya kerajaan Barisan Nasional yang memerintah dengan program bantuan sosial berbentuk kewangan, seperti Bantuan Rakyat 1Malaysia yang ditagih rakyat, kerajaan terbaru Pakatan Harapan wajib mara ke hadapan dan bertindak secara lebih holistik.

Bantuan kewangan perlu disertai kemudahan dan keperluan asas yang wajib untuk sesebuah keluarga, tanpa mengenal latar belakang berbentuk demografi mahupun politik.

Bentuk bantuan yang pelbagai, harus disertai pemantauan yang sejajar dengan pemberian – demi melihat masyarakat yang ikhlas dalam menerima, syukur di atas kurniaNya.

Sasaran pendapatan atau statistik kemiskinan yang menjadi kayu ukur, perlu diperhalusi dengan penglibatan agensi-agensi tempatan. Manipulasi data yang acap kali berlaku tanpa tindakan untuk menampakkan keberhasilan kerajaan, adalah pendekatan yang cukup hina dan penuh nista.

Usah dilupa juga usaha untuk membangun kapasiti, bakat dan modal insan masyarakat miskin. Jikalau wang ringgit yang dihulur ibarat yang mengalir tidak disertakan pembinaan keupayaan, isu kemiskinan akan terus berterusan tanpa penyelesaian berpanjangan.

Kerajaan Barisan Nasional sememangnya berjaya dalam komponen perancangan nasional dan tempatan, dalam tempoh 60 tahun ia memerintah. Tetapi jurang pendapatan dan taraf hidup yang meningkat, kekurangan mekanisme semak-dan-imbang yang berkesan serta sikap individualistik sesetengah pihak di dalam agensi pelaksanaan menimbulkan isu-isu yang mengorbankan keselesaan hidup rakyat.

Maka dalam tempoh yang ada ini, menjelang tahun 2020 yang semakin menghampiri, kerajaan Pakatan Harapan sebaiknya mengambil kesempatan yang ada untuk mengubah kaedah membantu rakyat dengan aksi dan gerak kerja sehingga tak menang tangan – dan dari saat ini, berhenti menyalahkan kekurangan berzaman untuk mempertahan ketidakupayaan kendiri.


Related Links:

[1] http://www.data.gov.my/data/ms_MY/dataset/statistik-ekasih-2017

(This article was first published on October 27, 2018.)

Autonomous Universities – Are We Ready?(6 October 2018)

Muhd Fadhil Abdul Rahman, CIVICA Research Associate & Senior Research Officer, Merdeka Center

The idea of having autonomous universities is to empower universities in decision-making, to produce generations of employable graduates according to one’s focus and capacity, and to reduce reliance on the federal government – especially in terms of funding and infrastructure.

May 9th signified a momentous occasion in Malaysia. The rapid, unexpected change delivered overnight, sent shockwaves throughout the country – but as time passes by, the ups and downs indicate a tumultuous, yet unpredictable future ahead.

A similar aura of uncertainty is taking shape across our education sector, as the recent announcement regarding autonomous universities highlighted the forward-thinking Pakatan Harapan government’s desire to witness greater self-control within each institution.

A desire, which needs proper, adequate, controlled measures to be implemented.

The move, unprecedented and widely embraced at once, is a push in the right direction, enabling greater participation among local stakeholders – university’s management, staffs, students, alumni and community alike.

Despite the autonomous status accorded to all 20 public universities, clarification is required on key aspects, particularly in the post-BN era[1]. The idea of having autonomous universities is to empower universities in decision-making, to produce generations of employable graduates according to one’s focus and capacity, and to reduce reliance on the federal government – especially in terms of funding and infrastructure.

The buck stops here, or will it?

It is important to recognise the level of financial independence, or lack thereof, of our public universities. The embedded culture of prying upon federal funds for management, maintenance and R&D purposes lead to the sad state of endowments in universities.

A startling revelation by the former Higher Education Minister, Datuk Seri Idris Jusoh presented a worrying trend. As of June 2017, the total endowment of all public universities was RM 1.85 billion, with Universiti Malaya heading the pack with a collection of RM 1.6 billion (86.5% out of the total).

Next in line was Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), with an endowment of RM 71 million – a far cry from the leader[2].

As Malaysians await 2019 Budget Presentation on November 2nd, all eyes would surely be etched on the allocations for public universities – but this annual bout of nervousness requires long-term rectification if we are serious about establishing world-class tertiary institutions, those brave enough to seek alternative methods to secure resources, moving forward.

Discussions on the key areas of paradigm shift, strategic planning and innovation must be complemented by internal commitment as well as utmost dedication displayed by the public universities, in crafting their own success stories.

Commitment to self-sustain, dedication to innovate, initiative to collaborate – driven by motivation to be the best, and stay at the top.

By now, the term ‘Malaysia Baru’ could be interpreted as an afterthought. Conversely, the quest for our public universities have just began, as we take baby steps towards greatness.

1.         Introduction

  • Impact of May 9th to the nation
  • Perspective of higher education – before and after, expectation

2.        Backdrop of current higher education outlook (govt and pvt)

  • Statistics
  • Employability
  • Starting Salaries etc
  • Management of govt and private institutions

3.         Issues with current system – public institutions

  • Funding
  • Self-dependency
  • Innovation
  • Bureaucracy
  • Internal politics
  • Aim to move forward

4.   What to expect with new status, and what is the government’s role at present?

  • Autonomy – in what sense?
  • Timeline, readiness, student output, financial sustainability, goal-setting

5.         What should be done, eventually?

  • Clear projection
  • Set reasonable goals (finance, student enrolment, industry engagement, long-term focus)
  • Do’s and dont’s

All 20 public universities (UA) in the country have been accorded autonomous status after six UA received their autonomous status letters from the Education Ministry.

The ministry in a statement said the autonomous status gives power to the University Board of Directors (LPU) and the University Board of Governors to make their own decisions.

“The autonomy is a delegation of power to enable universities move more effectively towards excellence and empower these institutions towards global level.

“The autonomous status also enable universities to be more flexible in making decisions to determine their direction including finance and human resource management,” it said.

According to the statement, even though UA have the power to management their resources without referring to a central agency, UA should adhere to basic principles as UA autonomy is not absolute and they are still subject to the government and ministry policies and strategies on higher education.

The UA autonomous programme had been introduced since 2012 under the National Higher Education Strategic Plan for paradigm shift of UA towards more effective higher education management.

“The delegation of power was conducted in stages as it required negotiations between the Education Ministry and other central agencies,” it said.

Before this, 14 UA have obtained their respective autonomous status.

The six universities which received their autonomous letters are Universiti Sultan Zainal Abidin (UniSZA), Universiti Malaysia Kelantan (UMK), Universiti Pertahanan Nasional Malaysia (UPNM), Universiti Perguruan Sultan Idris (UPSI), Universiti Malaysia Sabah (UMS) and Universiti Malaysia Perlis (UniMAP). –Bernama

Related Links:


[1] http://www.theedgemarkets.com/article/all-public-universities-granted-autonomous-status

[2] http://english.astroawani.com/malaysia-news/rm1-85-billion-collected-public-universities-endowment-funds-151691

(This article was first published on October 6, 2018.)

Apa Fokus Sistem Pendidikan Negara? (20 October 2018)

Muhd Fadhil Abdul Rahman, CIVICA Research Associate & Senior Research Officer, Merdeka Center

Pada hari ini, sekolah dilihat sebagai ‘pusat jagaan’ berbanding institusi keilmuan, pusat pembangunan insan dan pembinaan karakter.

SOAL pendidikan sememangnya satu topik yang tidak asing lagi di bumi Malaysia. Baik dari peringkat rendah, sehingga menengah dan pendidikan tinggi, komitmen terhadap aspek pendidikan acap kali dititikberatkan oleh kerajaan.

Tetapi kita harus mempersoalkan, sejauh mana sistem pendidikan sedia ada melahirkan individu-individu yang hidup berlandaskan nilai moral, manis tutur kata dan murni budi pekerti?

Sistem pendidikan Malaysia kini, dipenuhi isu-isu asas.

Sistem pendidikan Malaysia kini, seolah keliru dengan identiti.

Dan masalah-masalah yang timbul, bermula dari kecelaruan fokus yang tidak berpenghujung.

Menteri Pendidikan, YB Dr. Maszlee Malik, menyuarakan hasrat dan idea beliau untuk melahirkan kelompok pelajar yang lengkap serba-serbi, dengan reformasi yang menyeluruh – disertai perancangan untuk memperbaharui infrastruktur dan keperluan wajib.

Walau bagaimanapun, sistem pendidikan kita perlu dilengkapi komponen ‘jiwa’ yang luhur, ikhlas untuk membuahkan modal insan yang berkualiti – bukan sekadar ‘output’ intelek yang berteraskan pencapaian teori.

Apabila kanak-kanak dipaksa untuk mengharungi liku-liku pembelajaran tanpa memahami teras ilmu berkenaan, maka bercambahlah golongan yang bersifat ‘one-dimensional’, hanya melihat matlamat hakiki dan alpa meneliti proses mandiri.

Boleh kita persoalkan, kenapa kadar keciciran di Malaysia begitu tinggi – kira-kira 500,000 orang terkeluar daripada sistem, mengikut pecahan statistik Kementerian Pendidikan.

Boleh kita bincangkan, apakah alasan para ibu bapa yang tidak mahu menghantar anak ke sekolah – demi membolehkan anak-anak mencari sesuap nasi untuk keluarga tersayang.

Dan boleh juga didebatkan, mengapa statistik kes jenayah dalam kalangan kanak-kanak meningkat secara drastik.

Dan bagaimana pula dengan kebajikan kanak-kanak serta para remaja yang terbiar, apabila tiada pemantauan dari pihak berwajib?

Pada hari ini, sekolah dilihat sebagai ‘pusat jagaan’ berbanding institusi keilmuan, pusat pembangunan insan dan pembinaan karakter.

Selaras dengan semangat Malaysia baru, kita wajar menumpukan aspek rohaniah, seiring dengan keperluan lahiriah. Kefahaman tentang konsep pendidikan perlu disertai keinginan untuk membentuk personaliti yang murni, dan insan yang berwawasan.

Di sebalik cita-cita memperkukuh produk pendidikan negara, perkembangan awal perlu diteliti dengan sebaik mungkin, dengan sepenuh penumpuan pada jati diri dan nilai positif – selaku asas kepada kehidupan yang efektif.

(This article was first published on October 20, 2018.)